На қабул карда будӣ ки з аҳд барнагардӣ

نه قبول کرده بودی که ز عهد برنگردی

Чаҳ гуноҳ кардам охир ки хилоф аҳд кардӣ

چه گناه کردم آخر که خلافِ عهد کردی

Ба куҷои рӯми зкўит ба ки илтиҷои намоям

به کجا روم زکویت به که التجا نمایم

Ки ту ҳаёти ҷонӣ ки туам давои дардӣ

که توام حیاتِ جانی که توام دوایِ دردی

Ману донишу муҳаббати туу ҳрчнон ки хоҳӣ

من و دانش و محبت تو و هرچنان که خواهی

Чаҳ карӣ кунад ба хӯнам ки ту остини навардӣ

چه کری کند به خونم که تو آستین نوردی

Натавон ба ҳилаи бурдан на муҳаббат аз дили ман

نتوان به حیله بردن نه محبت از دلِ من

На зи зулфи шаби сиёҳӣ на з рӯй рӯзи зардӣ

نه ز زلفِ شب سیاهی نه ز رویِ روز زردی

На маломати аҳбо на аломати атиббо

نه ملامتِ احبّا نه علامت اطبّا

Ки на он ҳароратаст ин ки з дил равад ба сардӣ

که نه آن حرارت است این که ز دل رود به سردی

Ба вафоу аҳди воҷиб шудаи саъйу ҷаҳд бар ман

به وفا و عهد واجب شده سعی و جهد بر من

Магари ин қадар натавонам ки ба сар барам ба мардӣ

مگر این قدر نتوانم که به سر برم به مردی

Ба ду чашм гуфтӣ аввал бихӯрам ғами нзорӣ

به دو چشم گفتی اول بخورم غمِ نزاری

Чу бидон расед як ҷӯи ғами кор мо нахурдӣ

چو بدان رسید یک جو غمِ کارِ ما نخوردی