зи ҳади бамии барӣ эй дӯсти нои ҷавони мардӣ

ز حد بمی بری ای دوست نا جوان مردی

Ғами ту чанд хӯрам бас ки хӯн ман хӯрдӣ

غمِ تو چند خورم بس که خونِ من خوردی

Агар қиёс кунӣ ҳеҷ золим ин накунад

اگر قیاس کنی هیچ ظالم این نکند

Ба душманӣ ки ту бо ман ба дӯстӣ кардӣ

به دشمنی که تو با من به دوستی کردی

Ба чаҳ гӯямат гилаҳо аз туу шикоят ҳо

به چه گویمت گله ها از تو و شکایت ها

Ки бе гуноҳи басии хотираи бёзрдӣ

که بی گناه بسی خاطره بیازردی

Хилофи аҳд ту медидам аз бдоити кор

خلاف عهد تو می دیدم از بدایتِ کار

Ки беҳтарини қидмати он буд ки баргардӣ

که بهترین قدمت آن بود که برگردی

Куҷо шуд он ҳамаи дили гармӣу ҷигари сӯзӣ

کجا شد آن همه دل گرمی و جگر سوزی

зи дӯст сайр нагардад касе бад-ӣни сардӣ

ز دوست سیر نگردد کسی بدین سردی

Фидои ҷони ту ҷонам ба сидқи дил ки ту худ

فدایِ جان تو جانم به صدقِ دل که تو خود

Барои куштанам аз дайри гуҳи бпрўрдӣ

برایِ کشتنم از دیر گه بپروردی

Ту ҳам чунин ба алии рағм муҷтамаъ ме бош

تو هم چنین به علی رغم مجتمع می باش

Чу рӯзгори нзорӣ ба ҳам баровардӣ

چو روزگارِ نزاری به هم برآوردی