эй навбаҳори хӯбӣ аз чеҳраи ту вирдӣ

ای نوبهارِ خوبی از چهره تو وَردی

Ваии хулди ҷовдонӣ аз кӯчаи ту гардӣ

وی خلدِ جاودانی از کوچه تو گردی

Ишқи туро ншоинди аштрдлони нозук

عشقِ تو را نشایند اشتردلانِ نازک

Таслимро бибояд мардӣу шери мардӣ

تسلیم را بباید مردی و شیر مردی

Ҳар дили шикастаеро дар хотир аз ту шурӣ

هر دل شکسته ای را در خاطر از تو شوری

Ҳар дарди хораеро дар сина аз ту дардӣ

هر درد خواره ای را در سینه از تو دردی

Инкор мо накардӣ соҳиби ғараз ба хира

انکار ما نکردی صاحب غرض به خیره

Гар то ба рӯзи як шаб бо мо қадами супурдӣ

گر تا به روز یک شب با ما قدم سپردی

Чандон сиришки ронам каз об дида рӯем

چندان سرشک رانم کز آبِ دیده رویم

Ҳам чун шафақи ббошд ҳар офтоби зардӣ

هم چون شفق بباشد هر آفتاب زردی

Ҷони ман ар набӯдӣ бемори чашми мастат

جان من ار نبودی بیمارِ چشمِ مستت

Чандини ғизои танро хуноб дил нахурдӣ

چندین غذایِ تن را خونابِ دل نخوردی

Зулфати магари нзорӣ дар хоб дид зеро

زلفت مگر نزاری در خواب دید زیرا

Занҷир агар надидӣ девонагӣ накардӣ

زنجیر اگر ندیدی دیوانگی نکردی