Расед ҷон ба лабам аз баси орзӯмандӣ

رسید جان به لبم از بس آرزومندی

Ҳануз вақт наомад ки бози пайвандӣ

هنوز وقت نیامد که باز پیوندی

Ба ҳоли банда ки аз даст меравад корам

به حالِ بنده که از دست می‌رود کارم

Магар назар кунӣ аз ғояти худовандӣ

مگر نظر کنی از غایتِ خداوندی

Ғариби куштану озори дӯстон ҷустан

غریب کشتن و آزارِ دوستان جستن

Таваққуъи он ки тараҳҳум кунӣ ва напасандӣ

توقّع آن که ترحّم کنی و نپسندی

Туро расад ба лабӣ аз наботи ширин тар

ترا رسد به لبی از نبات شیرین‌تر

Агар аз он даҳани тангтар бар шикархандӣ

اگر از آن دهن تنگ‌تر بر شکرخندی

Надоштӣ зи худоу зи халқи шарму ҳаё

نداشتی ز خدا و ز خلق شرم و حیا

Ки дили зи ҷони ман маст манд баркандӣ

که دل ز جان من مُست‌مند برکندی

Ба ҷон мзоиқтӣ нест чун дарафтодам

به جان مضایقتی نیست چون درافتادم

Ту ҳам мболғтӣ кун агар дарин бандӣ

تو هم مبالغتی کن اگر درین بندی

Ғамам нахурдӣ ва гуфтӣ нзории он ман аст

غمم نخوردی و گفتی نزاری آنِ من است

Ҳазор бори чунинам ба хӯни дроФкндӣ

هزار بار چنینم به خون درافکندی