Вафо накардӣу пайванди аҳди ббрдӣ

وفا نکردی و پیوندِ عهد ببردی

Ба душмании ман аз дӯстии бгрдидӣ

به دشمنی من از دوستی بگردیدی

ЪФои аллоҳи он ки ба кинаши ҳалок хоҳӣ кард

عفا الله آن که به کینش هلاک خواهی کرد

Гар ин ки бо ман мискин ба меҳри варзедӣ

گر این که با منِ مسکین به مهر ورزیدی

Ҳазор шаби зи ту дар хӯн нишастаам то рӯз

هزار شب ز تو در خون نشسته‌ام تا روز

Марои зи бади бтар охир чаҳ ме писандидӣ

مرا ز بد بتر آخر چه می‌پسندیدی

Чунин кунанд вафои ҳақи суҳбат ин бошад

چنین کنند وفا حقّ ِ صحبت این باشد

Ки душманӣ ба алии рағми дӯсти бгзидӣ

که دشمنی به علی‌رغمِ دوست بگزیدی

Гуноҳи ман ба чаҳ ваҷҳ эътимод ме кардам

گناهِ من به چه وجه اعتماد می‌کردم

Чу дидамат ки дили аввали назари бдздидӣ

چو دیدمت که دل اوّل نظر بدزدیدی

Ғами ту чанд хӯрам эй ки хӯн ман хӯрдӣ

غمِ تو چند خورم ای که خونِ من خوردی

Карона кардӣу чандини ҷафои бўрзидӣ

کرانه کردی و چندین جفا بورزیدی

Ман аз нишон ту ингоштам ки бе хабарам

من از نشانِ تو انگاشتم که بی‌خبرم

Ту низ номи ман ингор кун ки нишнидӣ

تو نیز نامِ من انگار کن که نشنیدی

Ба хизмат омада будам умедҳо бар сар

به خدمت آمده بودم امیدها بر سر

Видоъ мекунам ва май рӯм ба навмидӣ

وداع می‌کنم و می‌روم به نومیدی

Нзорё на туро гуфтам эътимод макун

نزاریا نه ترا گفتم اعتماد مکن

Ки ӯ вафо накунад дили бадв мада дидӣ

که او وفا نکند دل بدو مده دیدی

Дар оташати бгдозд чу гул ба ҳар соъат

در آتشت بگدازد چو گل به هر ساعت

Ки ҳам чу ғунча ӣ дар парда боз хандидӣ

که هم چو غنچه ی در پرده باز خندیدی