Бар ман шаби фироқ чу рӯз қиёмат аст

بر من شب فراق چو روز قیامت است

Дар растхези ишқ чаҳ ҷой маломат аст

در رستخیز عشق چه جای ملامت است

Чун ман гар оварад мутинаъими шабӣ ба рӯз

چون من گر آورد متنعّم شبی به روز

Донад ки бар маҳоли мшнъ ғаромат аст

داند که بر محال مشنّع غرامت است

Но эминаст роҳи маломати гарони ишқ

نا ایمن است راه ملامت گران عشق

Онҷои Марв ки ҳосили золим надомат аст

آنجا مرو که حاصل ظالم ندامت است

Таҳвили мо зи кӯии харобот кӣ буд

تحویل ما ز کوی خرابات کی بود

Борӣ ҳануз нияти ман бар иқомат аст

باری هنوز نیت من بر اقامت است

Танҳо на бар манаст ба тахсӣс май ҳаром

تنها نه بر من است به تخصیص می حرام

Оре ба ҳукми шаръи набӣ бар тамомат аст

آری به حکم شرع نبی بر تمامت است

Чунаст мутлақан мисли майли ман ба май

چون است مطلقا مثل میل من به می

Чун муътақид ки пас рӯи нас имомат аст

چون معتقد که پس رو نص امامت است

Парҳез кун ахии зи хилофи мунофиқон

پرهیز کن اخی ز خلاف منافقان

Давр аз дарӣ ки оқибаташ бар вихомат аст

دور از دری که عاقبتش بر وخامت است

Одат шудаи сет бе ҳдаҳи гуфтани ҷҳўл ро

عادت شده ست بی هده گفتن جهول را

Тақлиди иллатии сет ки ҷаҳлаш аломат аст

تقلید علتی ست که جهلش علامت است

Ҳам хона ӣ наҳанги балоеи нзорё

هم خانه ی نهنگ بلایی نزاریا

Дар мавҷи қулзумат чаҳ умед саломат аст

در موج قلزمت چه امید سلامت است

Раҳи пари ҳаромёну биёбони ишқи пеш

ره پر حرامیان و بیابان عشق پیش

Ҷаҳласт ҳар киро ҳавас истиқомат аст

جهل است هر که را هوس استقامت است