Хуши айёмӣу хуррами рӯзгорӣ
خوش ایّامی و خرّم روزگاری
Ки суҳбати доштам бо ту ёрӣ
که صحبت داشتم با تو یاری
Дамӣ кандар фироқат ме барорам
دمی کاندر فراقت می برآرم
Чаҳ гӯям зиндагонӣ нест борӣ
چه گویم زندگانی نیست باری
Чаҳ роҳат бошадаш ҳеҷ аз ҷавонӣ
چه راحت باشدش هیچ از جوانی
Касеро каш набошад ғам гусорӣ
کسی را کش نباشد غمگُساری
Агар бодӣ гузар дорад ба Кувайт
اگر بادی گذر دارد به کویت
Бибин каз ман набошад бе ғуборӣ
ببین کز من نباشد بیغباری
Вагар мурғӣ ба бомат бар нишинад
و گر مرغی به بامت بر نشیند
Буд бар болаш аз ман номаи ворӣ
بود بر بالش از من نامه واری
Хирад бар сабр медорад дилам ро
خرد بر صبر میدارد دلم را
Қарорӣ медиҳад бо бе қарорӣ
قراری میدهد با بیقراری
Валикин дар ҳавои васли хуршед
ولیکن در هوای وصلِ خورشید
Набошад зарраро баси ихтиёрӣ
نباشد ذرّه را بس اختیاری
Нзорӣ то кӣ эй кӯтаҳи назари ҳон
نزاری تا کیای کوتهنظر هان
Ки умрат сарф шуд дар интизорӣ
که عمرت صرف شد در انتظاری
Бирав ёрӣ ба дастовар ки дунё
برو یاری به دستآور که دنیا
Надорад пеши дунёи эътиборӣ
ندارد پیش دنیا اعتباری