Дили бабрад аз ман бутии зебои нигорӣ

دل ببرد از من بتی زیبا نگاری

Моҳи рӯеи сарви қадии гули изорӣ

ماه‌رویی سرو قدّی گل عذاری

Ошиқам ошиқ бигуфтам ошкоро

عاشقم عاشق بگفتم آشکارا

Ошиқии чандин гуноҳӣ нест борӣ

عاشقی چندین گناهی نیست باری

Кори ман бар рӯй некӯи ҳол кардан

کارِ من بر رویِ نیکو حال کردن

Ҳар касе ҳоле дигар доранду корӣ

هر کسی حالی دگر دارند و کاری

Ёр бо мо дар миён ояд чаҳ бошад

یار با ما در میان آید چه باشد

Сарзаниш гӯ мекунед аз ҳар канорӣ

سرزنش گو می کنید از هر کناری

Чун умед васл хоҳад буд шояд

چون امیدِ وصل خواهد بود شاید

Гар бибояд баради як чанд интизорӣ

گر بباید برد یک چند انتظاری

Ҳар киро бар хирмани гули даст бояд

هر که را بر خرمنِ گل دست باید

Гӯи макаши ангушти боз аз захми хорӣ

گو مکش انگشت باز از زخمِ خاری

Гӯ дар ин дарёи Марви бади дил ки зон пас

گو در این دریا مرو بد دل که زان پس

Нест берун омаданро ихтиёрӣ

نیست بیرون آمدن را اختیاری

Ҳар ки бар ҷон ларзад аз ишқаш чаҳ ҳосил

هر که بر جان لرزد از عشقش چه حاصل

Масти ирфонро набошад эътиборӣ

مستِ عرفان را نباشد اعتباری

Дар вафои аҳди ёрӣ чун нзорӣ

در وفایِ عهدِ یاری چون نزاری

То ба даст ояд бибояд рӯзгорӣ

تا به دست آید بباید روزگاری