Мерӯм сӯии харобот ки перам онҷост

میروم سویِ خرابات که پیرم آنجاست

Ҷои дигар чаҳ кунам узр пазирам онҷост

جای دیگر چه کنم عذر پذیرم آنجاست

Гар ба шаклами ту ҷудои бинӣу давр аз бар дӯст

گر به شکلم تو جدا بینی و دور از برِ دوست

Ҷон ки аз вай нафасӣ нест гурезам онҷост

جان که از وی نفسی نیست گریزم آنجاست

Нест ҷое дигар он кас ки ситам кард ва бирафт

نیست جایی دگر آن کس که ستم کرد و برفت

Доманаши рӯз мукофот бигирам онҷост

دامنش روزِ مکافات بگیرم آنجاست

Дорам онҷо ба ғарибӣ ва ба танҳои хуй

دارم آنجا به غریبی و به تنهایی خوی

Сипаҳу мамлакату тоҷ ва сарирам онҷост

سپه و مملکت و تاج و سریرم آنجاست

Гар надорам хабар аз хештани ӣнҷо чаҳ аҷаб

گر ندارم خبر از خویشتن اینجا چه عجب

Фаҳму ваҳму назару фикр ва замирам онҷост

فهم و وهم و نظر و فکر و ضمیرم آنجاست

Чанд саргаштаи рӯм дар шаби торики фироқ

چند سرگشته روم در شب تاریکِ فراق

Рафтам онҷо ки рухи бадар мунирам онҷост

رفتم آنجا که رخ بدرِ مُنیرم آنجاست

Ба чаҳ машғӯлами азин ҷо ба чаҳ онҷо нарӯм

به چه مشغولم ازین جا به چه آنجا نروم

Ки дилу ҷони нзорӣ фақирам онҷост

که دل و جان نزاری فقیرم آنجاست