Ишқро хатмаст бар олами сиррӣ

عشق را ختم است بر عالم سری

Ишқро лоиқ набошад сарварӣ

عشق را لایق نباشد سروری

Подшо ишқаст ва лозим ме шавад

پادشا عشق است و لازم می‌شود

Порсоу риндро фармони барӣ

پارسا و رند را فرمان‌بری

Бал ки султонони олами ишқ ро

بل که سلطانانِ عالم عشق را

Бандагӣ ҳо мекунанд аз чокарӣ

بندگی‌ها می‌کنند از چاکری

Дар баёни ошиқу маъшӯқу ишқ

در بیان ِعاشق و معشوق و عشق

Саҳар май пардозам инак соҳирӣ

سحر می‌پردازم اینک ساحری

Фориғами ҳошо ки гӯям мадҳи халқ

فارغم حاشا که گویم مدحِ خلق

Зишт бошад гар кунад исои харӣ

زشت باشد گر کند عیسی خری

Масти лоиъқл чаҳ ҷӯяд зиракӣ

مستِ لایعقل چه جوید زیرکی

Мард беҳосил чаҳ донад шоирӣ

مرد بی‌حاصل چه داند شاعری

Ман сухани сӯзами сухан гӯ нестам

من سخنْ‌سوزم سخنْ‌گو نیستم

Бут шикастан дигараст аз бут гарӣ

بت شکستن دیگرست از بت‌گری

Гарчи қанбар ҳайдарӣ бошад ва лек

گرچه قنبر حیدری باشد و لیک

Ънтрӣ кардан набошад ҳайдарӣ

عنتری کردن نباشد حیدری

Ишқ май хоҳии нзориро талаб

عشق می‌خواهی نزاری را طلب

Мадҳ меҷӯӣ бихоҳ аз анварӣ

مدح می‌جویی بخواه از انوری