Беш азинм нашавад аз ту муяссар ба сабурӣ

بیش ازینم نشود از تو میسّر به صبوری

Гар туро ҳаст маро нест дигар тоқати даврӣ

گر ترا هست مرا نیست دگر طاقتِ دوری

Ҳам чунон ман зи насиҳатгар бе ҳудаи малулам

هم‌چنان من ز نصیحت‌گر بی‌هوده ملولم

Ки ту аз суҳбат бе ҳосили ин банда нафаврӣ

که تو از صحبتِ بی‌حاصلِ این بنده نفوری

Ман агар бо ту набошам зи хаёлам ту набошӣ

من اگر با تو نباشم ز خیالم تو نباشی

Ғоиб эй дида ки чун босира дар айни ҳузурӣ

غایب ای دیده که چون باصره در عینِ حضوری

Агар инанд рақибони ту моро чу ғарибон

اگر این‌اند رقیبان تو ما را چو غریبان

Кому ноком бибояд шуд аз ин шаҳри зарурӣ

کام و ناکام بباید شد از این شهر ضروری

Сар ба байғӯлаи мо ҳеҷ фурӯи ноидти оре

سر به بیغوله ما هیچ فرو نایدت آری

Манзарати рашк биҳиштаст ва ту худ ғайрати ҳурӣ

منظرت رشک بهشت است و تو خود غیرت حوری

Нақши девор ба сӯрат ки ту дории бФрибд

نقشِ دیوار به صورت که تو داری بفریبد

Ҳеҷ айбат накунамгар ба худ аз ҳасани ғаюрӣ

هیچ عیبت نکنم گر به خود از حسن غیوری

Шаб чу бар боми броиӣу зи бурқаъ ба даройӣ

شب چو بر بام برآیی و ز برقع به درآیی

Ҳам чу анвори таҷаллӣ ба сифат бар ки таврӣ

هم‌چو انوارِ تجلّی به صفت بر کُهِ‌ طوری

Ба тамошо ба гулистони шӯу чодари зи ҷамолат

به تماشا به گلستان شو و چادر ز جمالت

Боз кун то назанад лофи латофати гули сӯрӣ

باز کن تا نزند لاف لطافت گل سوری

Шамъу шоҳид ба шаби хилвати мо ҳар ду ту бошӣ

شمع و شاهد به شبِ خلوت ما هر دو تو باشی

Ки чу хуршеди саропои вуҷӯдати ҳамаи нурӣ

که چو خورشید سراپایِ وجودت همه نوری

Буи дӯд нафаст роҳат рӯҳаст нзорӣ

بوی دودِ نفست راحت روح است نزاری

Гӯ бисӯзанд чу авдат ки бар оташ чу бихӯрӣ

گو بسوزند چو عودت که بر آتش چو بخوری