эй ки ғоиби Не аз хотир агар маҳҷӯрӣ

ای که غایب نیی از خاطر اگر مهجوری

Парда бурдор зи рух то кӣ аз ин мастурӣ

پرده بردار ز رخ تا کی از این مستوری

Мо на онем ки шоиста қурбат бошем

ما نه آنیم که شایسته قُربت باشیم

Гар гадоро ба ҳарам раҳ надиҳӣ маъзӯрӣ

گر گدا را به حرم ره ندهی معذوری

Ҳукми ҳукми ту агар зинда кунӣ ар бикашӣ

حکم حکمِ تو اگر زنده کنی ار بکشی

Аз ту фармони диҳӣ аз муътақидони маъмурӣ

از تو فرمان دهی از معتقدان مأموری

Аз муҳаббат ба муҳиб чун раги ҷони наздикӣ

از محبّت به محبّ چون رگِ جان نزدیکی

Саҳв гуфтам назар онаст ба сӯрати даврӣ

سهو گفتم نظر آن است به صورت دوری

Соқио пар бидиҳ он ҷом ки шавқи ангезад

ساقیا پُر بده آن جام که شوق انگیزد

То ту аз ман барраии бӯ ки ман аз мағрурӣ

تا تو از من برهی بو که من از مغروری

Аввали мастӣу девонагии мост ҳануз

اوّل مستی و دیوانگیِ ماست هنوز

Вази чунин бода таваллуд накунад махмурӣ

وز چنین باده تولّد نکند مخموری

Халқ гӯйанд шабии ёр ғамаш бош бирав

خلق گویند شبی یارِ غَمش باش برو

Ҳеҷ розӣ нашавам ман ба чунин муздурӣ

هیچ راضی نشوم من به چنین مزدوری

Лутфи хуш бояд бо рӯй накӯ варна чаҳ фарқ

لطفِ خوش باید با روی نکو ورنه چه فرق

Нақши дебоу ҳарир аз сувари фағфурӣ

نقشِ دیبا و حریر از صور فغفوری

Тани дарсатони сарафканда чаҳ донанд ки мо

تن‌دُرستانِ سرافکنده چه دانند که ما

Хастагон чун гузаронем шаби диҷўрӣ

خستگان چون گذرانیم شبِ دیجوری

Иллати ишқи нзорӣ ба табибон набаранд

علّتِ عشق نزاری به طبیبان نبرند

Ки табибон нашносанд дар ин ранҷурӣ

که طبیبان نشناسند در این رنجوری