Забон даров макаш эй бебасар ба дасти дарозӣ

زبان دراو مکش ای بی بصر به دست درازی

Ки поки сирату покиза доманасту намозӣ

که پاک سیرت و پاکیزه دامن است و نمازی

Туро ки хавфи набӯдаи сети шавқи ишқ чаҳ доне

ترا که خوف نبوده ست شوق عشق چه دانی

Туро ки дида набошад назар чаҳ гӯна бибозӣ

ترا که دیده نباشد نظر چه گونه ببازی

Ба сар баранд ба сари орифони тариқи муҳаббат

به سر برند به سر عارفان طریق محبّت

Ба срсрӣ натавон рафт роҳи ишқ ва ба бозӣ

به سرسری نتوان رفت راه عشق و به بازی

Тамаъ макун чу мекунӣ дгарон ро

طمع مکن چو می کنی دگران را

Ғзои нафаси худ аввал кунад муҷоҳиди ғозӣ

غزای نفس خود اوّل کند مجاهد غازی

Назар чу бар натавонӣ гирифт ҳам чу ман аз гул

نظر چو بر نتوانی گرفت هم چو من از گل

Заруратаст ки бо хори дида низ бисозӣ

ضرورت است که با خار دیده نیز بسازی

Чу ишқ даст баровард сар ба аҷз наҳодӣ

چو عشق دست برآورد سر به عجز نهادی

Ту пас ба мартабаи султони Неи ғуломи Аёзӣ

تو پس به مرتبه سلطان نیی غلام ایازی

Дамии биё ба хароботи ишқу ҳолати мо байн

دمی بیا به خرابات عشق و حالت ما بین

Ба шарти он ки қадам дар наҳйу срнФрозӣ

به شرط آن که قدم در نهی و سرنفرازی

Мабош ғарра ба ҳасани ду ҳафтае гули раъно

مباش غرّه به حسن دو هفته ای گل رعنا

Бақо талаб кун аз ин умри мустаъор чаҳ нозӣ

بقا طلب کن از این عمر مستعار چه نازی

Давоӣ зиндагӣӣ кун нзорё ки намирӣ

دوای زندگیی کن نزاریا که نمیری

Дўобро буд охири ҳамин ҳаёти маҷозӣ

دواب را بود آخر همین حیات مجازی