Баси фитна каз он нигор бархест

بس فتنه کز آن نگار برخاست

Ошӯби з ҳар диёр бархест

آشوب ز هر دیار برخاست

Ҳар ҷо ки длисти сайд ӯ шуд

هر جا که دلیست صیدِ او شد

То дар талаб шикор бархест

تا در طلبِ شکار برخاست

Ҳарҷо ки чу гул ба ҳасан бинишаст

هرجا که چو گل به حسن بنشست

Сарв аз лаб ҷӯйбор бархест

سرو از لبِ جویبار برخاست

Хубони ҳама рӯй дар кашиданд

خوبان همه روی در کشیدند

То пардаи з рӯй ёр бар хост

تا پرده ز رویِ یار بر خاست

Ҳар кас ба канорае нишастанд

هر کس به کنارهیی نشستند

То ӯ зи миён кор бархест

تا او ز میانِ کار برخاست

Бинишаст ба хилвату қиёмат

بنشست به خلوت و قیامت

Аз халқ ба зинҳор бархест

از خلق به زینهار برخاست

Бардошти каронаеи зи бурқаъ

برداشت کرانهیی ز برقع

Фарёди з рӯзгор бархест

فریاد زِ روزگار برخاست

Бо ақл ки сулҳ карда будем

با عقل که صلح کرده بودیم

Ишқ омад ва корзор бархест

عشق آمد و کارزار برخاست

Бар сабр қарор дода будем

بر صبر قرار داده بودیم

Шавқ омад ва он қарор бархест

شوق آمد و آن قرار برخاست

Дайраст ки дар миёни ушшоқ

دیرست که در میان عشّاق

Расми хирад ва виқор бархест

رسمِ خرد و وقار برخاست

Бечораи дилам ки аз сари ҷон

بیچاره دلم که از سرِ جان

Ҳар рӯзи ҳазор бор бархест

هر روز هزار بار برخاست

Бар хок дараш нишасту тӯфон

بر خاکِ درش نشست و طوفان

Аз ҳосид хоксор бархест

از حاسدِ خاکسار برخاست

Гар хок шавад нмитўонд

گر خاک شود نمیتواند

Зон хок ба сад ғубор бархест

زان خاک به صد غبار برخاست

Нои дидаи ҷамоли гули нзорӣ

نا دیده جمالِ گل نزاری

Дидӣ ки ҳазор хор бархест

دیدی که هزار خار برخاست

Нанашаста ҳануз дар миёни ёр

ننشسته هنوز در میان یار

Сад хасми з ҳар канор бархест

صد خصم ز هر کنار برخاست