Ба эътиқоди нзории азизтар ба басӣ

به اعتقاد نزاری عزیزتر به بسی

з ҳар чаҳ дар ҳама офоқ ҳаст ҳам нафасӣ

ز هر چه در همه آفاق هست هم‌نفسی

зи ишқи дайр хабар ёфтем воўило

ز عشق دیر خبر یافتیم واویلا

Ки рӯзгор ба сар бардаем дар ҳавасӣ

که روزگار به سر برده‌ایم در هوسی

Ба боғи қимати гули булбули он гуҳӣ донад

به باغ قیمت گل بلبل آن گهی داند

Ки муддатии бикашади бори ҳиҷр дар қафасӣ

که مدتی بکشد بار هجر در قفسی

Чу чашми шӯхи дилам дар сар назар ме кард

چو چشم شوخ دلم در سر نظر می‌کرد

Ба маслиҳат шудам аз пеши халқи бози пасӣ

به مصلحت شدم از پیش خلق باز پسی

Хаёл рӯй ту андари назар киро тоқат

خیالِ روی تو اندر نظر که را طاقت

Ки ман бдидмши ошуфта тар шудам ба басӣ

که من بدیدمش آشفته‌تر شدم به بسی

Агар ба теғ задӣ дар ҳузури дӯсти рақиб

اگر به تیغ زدی در حضور دوست رقیب

Чунон бидам ба таҳайюр ки дар асали магасӣ

چنان بدم به تحیر که در عسل مگسی

На барги хилват ва на рӯй дар миён бӯдан

نه برگ خلوت و نه روی در میان بودن

На чора дигар алои сафар на дастрасӣ

نه چاره دگر الّا سفر نه دسترسی

Ба ғусса май рӯм ва ин бтар ки қиссаи хеш

به غصّه می‌روم و این بتر که قصّه خویش

наметавонам гуфт аз мусоҳибон ба касе

نمی‌توانم گفت از مصاحبان به کسی

Ба об сар натавон дафъ кард оташи дил

به آب سر نتوان دفع کرد آتش دل

Вагарна меравад инак зи чашми ман Арасӣ

وگرنه می‌رود اینک ز چشم من ارسی

Нзорё ба ки нолӣ чу дӯстони фарёд

نزاریا به که نالی چو دوستان فریاد

намерасанд ва надорад фироқи вобрсӣ

نمی‌رسند و ندارد فراق وابرسی

Тавонгарон биёсуда дар кҷоўаҳи ноз

توانگرانِ بیاسوده در کجاوه ناز

Чаҳ ғам хуранд ки фарёд мекунад ҷарасӣ

چه غم خورند که فریاد می‌کند جرسی