Кас надорам ки паёмии барад аз ман ба касе

کس ندارم که پیامی برد از من به کسی

Чун кунам дастрасам нест ба фарёди рисӣ

چون کنم دسترسم نیست به فریاد رسی

Бар касе шефтаам бози ман хоми тамаъ

بر کسی شیفته ام باز من خام طمع

Ки чу ман сӯхтаи хирман яла кардааст басӣ

که چو من سوخته خرمن یله کرده است بسی

Аз маниш ёд намеояд ва худ ме донад

از منش یاد نمی آید و خود می داند

Ки аз ӯ сабр надорам ман мискини нафасӣ

که از او صبر ندارم من مسکین نفسی

Ҳавасӣ буд ки бо ман ба зарурат май бохт

هوسی بود که با من به ضرورت می باخت

Чанд бардорад агар ишқ набошад ҳавасӣ

چند بردارد اگر عشق نباشد هوسی

Ман на онам ки назар бар ҳама ҷинс андозам

من نه آنم که نظر بر همه جنس اندازم

Кӣ шавад гавҳари дарёи мутаъаллиқ ба хасӣ

کی شود گوهر دریا متعلق به خسی

Буд оё ки сари кӯии фулонии ҳаргиз

بود آیا که سر کوی فلانی هرگز

Рӯз бе мӯҳтасибии байнаму шаб бе асасӣ

روز بی محتسبی بینم و شب بی عسسی

Гар ба умрии нафасии васл шукр дарёбам

گر به عمری نفسی وصل شکر دریابم

Ба алии рағм бар ояд зи замини хари магасӣ

به علی رغم بر آید ز زمین خر مگسی

Ҳаргиз аз кунҷ наёрам ба даромад пинҳон

هرگز از کنج نیارم به درآمد پنهان

Варна бастаи сет ба ҳар узви ман охири ҷарасӣ

ورنه بسته ست به هر عضو من آخر جرسی

Равиши ман ҳамаи сармоя ӣ девонагӣ аст

روش من همه سرمایه ی دیوانگی است

Ҳаркасии раҳ ба хиради бараду нзорӣ ба касе

هرکسی ره به خرد برد و نزاری به کسی

Рух агар бар рух чун барги гули дӯсти кашам

رخ اگر بر رخ چون برگ گل دوست کشم

Пелро тарҳи нуҳуми муддаӣонро фарсӣ

پیل را طرح نهم مدعیان را فَرَسی

Баси дамигар бкшндм чу биринҷ аз сари пӯст

بس دمی گر بکشندم چو برنج از سر پوست

Валлоҳ ар малики ҷаҳони пеши ман арзади адасӣ

والله ار ملک جهان پیش من ارزد عدسی