Ишқ омад ва кард хонаи холӣ

عشق آمد و کرد خانه خالی

Бинишаст ба амр ва наҳй ҳоле

بنشست به امر و نهی حالی

Аз мамлакат дилам барандохт

از مملکت دلم برانداخت

Лшкргаҳи ваҳмӣу хаёлӣ

لشکرگه وهمی و خیالی

Бар ҳсни димоғ ном зад кард

بر حصن دماغ نام زد کرد

Савдои туро ба кўтўолӣ

سودای تو را به کوتوالی

Бар ақли фузул пеша багумошт

بر عقل فضول پیشه بگماشت

Чашмони тўро ба гӯши молӣ

چشمان تورا به گوش مالی

Бар ҳиҷри ту вақф кард хӯнам

بر هجر تو وقف کرد خونم

Яъне нахурд магари ҳалолӣ

یعنی نخورد مگر حلالی

Кӯии тавба ман намӯд коинк

کوی توبه من نمود کاینک

Бар манзили малик бе заволӣ

بر منزل ملک بی زوالی

Бозам ба даҳони ту нишон дод

بازم به دهان تو نشان داد

Конки лаби чашма ӣ зулолӣ

کانک لب چشمه ی زلالی

Аз бас ки муқассираст сабрам

از بس که مقصرست صبرم

Шавқам ба ту ғолибасту ғолӣ

شوقم به تو غالب است و غالی

Чашмам ки зи ҳуққаҳои аҳдоқ

چشمم که ز حقه های احداق

Бо абр ҳаме кунад мшолӣ

با ابر همی کند مشالی

Дар пои фироқи ту фишонда аст

در پای فراق تو فشانده است

Домани домани пар аз лолӣ

دامن دامن پر از لآلی

Дӯшам ба забони ҷон яке гуфт

دوشم به زبان جان یکی گفت

эй шефтаи рои лоуболӣ

ای شیفته رای لاابالی

Гар ошиқ рӯй офтобӣ

گر عاشق روی آفتابی

Хафоаш сифат мабош холӣ

خفاش صفت مباش خالی

Чашми ту ҳиҷоб туаст аз ин рӯй

چشم تو حجاب توست از این روی

Маҳҷӯб бимонада зи он ҷамолӣ

محجوب بمانده ز آن جمالی

Бархез зи роҳи худ нзорӣ

برخیز ز راه خود نزاری

Гар толиби манзили висолӣ

گر طالب منزل وصالی

Ағёр намонад ҷузи ту дар роҳ

اغیار نماند جز تو در راه

Аз дасти рақиб чанд нолӣ

از دست رقیب چند نالی

Бе марги бимир то ббошӣ

بی مرگ بمیر تا بباشی

Боқӣ ба бақои лоязолӣ

باقی به بقای لایزالی