Дили ббрдӣу қиёмати з вуҷӯдам бархест

دل ببردی و قیامت ز وجودم برخاست

Дили барӣ дил надиҳӣ боз чунин ноед рост

دل بری دل ندهی باز چنین ناید راست

Ақлу ҳушу дилу дайни барадӣу ҷон дар хатараст

عقل و هوش و دل و دین بردی و جان در خطرست

Ҳеҷ нодода ба ман ҷумлаи з ман натавон хост

هیچ ناداده به من جمله ز من نتوان خاست

Ишқи ту хона бисёр касон кард хароб

عشق تو خانه بسیار کسان کرد خراب

Гар туфайл дгарон бошам гўбош равост

گر طفیل دگران باشم گوباش رواست

Шарт онаст ки бо ман накунӣ бедодӣ

شرط آن است که با من نکنی بیدادی

Дод мангар бидиҳӣ дар хами он зулф ду тост

دادِ من گر بدهی در خمِ آن زلفِ دو تاست

Вар ба бозӣ накунӣ ғмзҳءи фаттон дар кор

ور به بازی نکنی غمزهء فتّان در کار

Кин ҳамаи фитна аз он ҷодӯӣ Бобул бархест

کاین همه فتنه از آن جادویِ بابل برخاست

Ту ба ороиш ҳар рӯзаи надории ҳоҷат

تو به آرایشِ هر روزه نداری حاجت

Рухи зебои ту мшотҳء фитрат орост

رخِ زیبایِ تو مشاطهء فطرت آراست

Дар нмибоидти инсофи зи хӯбии чизе

در نمیبایدت انصاف ز خوبی چیزی

Дар дилати ҳеҷ дариғо ки на меҳр ва на вафост

در دلت هیچ دریغا که نه مهر و نه وفاست

Чун буд ошиқ танҳоу маломати пасу пеш

چون بود عاشقِ تنها و ملامت پس و پیش

Раҳу рӯе ба азин хуши сару корӣ ки марост

ره و رویی به ازین خوش سر و کاری که مراست

То ба мавъӯди қиёмати брсидни кӯи сабр

تا به موعودِ قیامت برسیدن کو صبر

Ман касеро нашиносам ки ба худ ин парвост

من کسی را نشناسم که به خود این پرواست

Доварӣ нест ки мазлӯм бар оради фарёд

داوری نیست که مظلوم بر آرد فریاد

Бар ман аз баҳри худои ин ҳама бедод чарост

بر من از بهرِ خدا این همه بیداد چراست

Ишқ инаст дигарҳо ҳавасии ориятӣ

عشق این است دگرها هوسی عاریتی

Бар чунин ишқи маломат ба ҳама ваҷҳ хатост

بر چنین عشق ملامت به همه وجه خطاست

Гар нзории ҳама аз аҳл аён мегуяд

گر نزاری همه از اهل عیان میگوید

Ореи оре ки дар ин роҳи хилоф аз ман мост

آری آری که در این راه خلاف از من ماست

Мардумон дар ҳақи мо ҳар чаҳ бтар мигўинд

مردمان در حقِ ما هر چه بتر میگویند

Охири он бихбр он чист ки беҳукм худост

آخر آن بیخبر آن چیست که بی حکم خداست

Гӯ бирав муддаӣ ва дар пас пиндор нишин

گو برو مدّعی و در پسِ پندار نشین

Ки ту бар соҳилу рахти дгарон дар дарёст

که تو بر ساحل و رختِ دگران در دریاست

Боядат буд дар ин баҳр чу лангари сокин

بایدت بُود در این بحر چو لنگر ساکن

Бодбонро сари пиндори пар аз бод ҳавост

بادبان را سرِ پندار پر از باد هواست