Чу тоза кард ҷаҳони навбаҳор ва рафт хазоне

چو تازه کرد جهان نوبهار و رفت خزانی

Тиҳии сети дастам соқӣ биор бода ки ҷонӣ

تهی‌ست دستم ساقی بیار باده که جانی

Вагар чу даст манаст эй писари тиҳӣ шудаи машкат

وگر چو دستِ من است ای پسر تهی شده مشکت

Ду асба аз пай май шояд ар улоғи дуоне

دو اسبه از پیِ می شاید ار الاغ دوانی

Чаҳ гӯнаи фӯт тавон кард хоссаи мавсими гул ҳо

چه گونه فوت توان کرد خاصه موسمِ گل‌ها

Дамӣ ки на ба лаби кишти зору оби равонӣ

دمی که نه به لبِ کشت زار و آبِ روانی

Шаробу сабзау оби равону шоҳиду мутриб

شراب و سبزه و آب روان و شاهد و مطرب

Ҳамин сети мояу асбобу дастгоҳи ҷаҳонӣ

همین ست مایه و اسباب و دستگاه جهانی

Набинӣ эй писари андари ҷаҳони фонии чизе

نبینی ای پسر اندر جهان فانی چیزی

На хуштар аз дил беғам на хубтар зи ҷавонӣ

نه خوش‌تر از دل بی‌غم نه خوب‌تر ز جوانی

Нишот ва айш кунам рӯзи кохтёри ту дорӣ

نشاط و عیش کنم روز کاختیار تو داری

Чу ихтиёри з дастат бирафт худ натавонӣ

چو اختیار ز دستت برفت خود نتوانی

Дар он нафас нарисӣ каз ту шодмона барояд

در آن نفس نرسی کز تو شادمانه برآید

Агар таваққуфи андешае ба кори расонӣ

اگر توقف اندیشه‌ای به کار رسانی

Ғам ҷаҳон махӯру бодаи хур ки он ба ту монад

غم جهان مخور و باده خور که آن به تو ماند

Ба айш май гузарон то дар андҳони бнмонӣ

به عیش می‌گذران تا در اندهان بنمانی

Чу бар ту мегузарад умр агар хушӣ ва агар на

چو بر تو می‌گذرد عمر اگر خوشی و اگر نه

Бакӯш то ҳамаи умрат ба хуши дилии гузароне

بکوش تا همه عمرت به خوش دلی گذرانی

Ғаниматаст ҷавонии биё ва хуш дарёбаш

غنیمت است جوانی بیا و خوش دریابش

Чаҳ суд аз он ки ба сар чун расед қадари бадоне

چه سود از آن که به سر چون رسید قدر بدانی

Ба нақд доманам рӯзи гири фардои кас

به نقد دامنِ‌ام روز گیر فردا کس

Нишони баҳра надидааст ва он баст ба нишоне

نشان بهره ندیده است و آن بَسَت به نشانی

Ниҳони ббоши нзорӣ ба хештан ки чунон ба

نهان بباش نزاری به خویشتن که چنان به

Ки дар ниҳон ту пайдост розҳои наоне

که در نهان تو پیداست رازهای نهانی