Ман баъди азин чаҳ гӯна кунам бе ту зиндагонӣ

من بعد ازین چه گونه کنم بی تو زندگانی

Ҷонами фидои ҷони ту бо ғояти аломонӣ

جانم فدای جان تو با غایت الامانی

Манзури орифони машойих буд ҳамеша

منظورِ عارفانِ مشایخ بود همیشه

Андари миёни ҳалқа ва ту дар миёни ҷонӣ

اندر میان حلقه و تو در میانِ جانی

эй сарви нозанин чаҳ тафовут кунад ки гуҳи гуҳ

ای سرو نازنین چه تفاوت کند که گه‌گه

Аз гулистони васли насимӣ ба мо расонӣ

از گلستان وصل نسیمی به ما رسانی

Ваии дасти гир бесару поёни з даст рафтам

وی دست گیرِ بی‌سر و پایان ز دست رفتم

Як илтифот кун ба тараҳҳум ки май туоне

یک التفات کن به ترحم که می‌توانی

Номумкинаст ҷуз ба вуҷӯди мубораки ту

ناممکن است جز به وجود مبارک تو

Эҳёии ман ки қӯти дилу қӯти равонӣ

احیای من که قوت دل و قوت روانی

намехоҳамат бубинам ва чандон маҳал надорам

می‌خواهمت ببینم و چندان محل ندارم

Коўоз бишинавам зи пас парда ӣ наоне

کآواز بشنوم ز پس پرده‌ی نهانی

Ҷонам ба сад шиканҷа фурӯ меравад ба ҳар дам

جانم به صد شکنجه فرو می‌رود به هر دم

Агар андарун ба ҳалқ барояд зи нотавонӣ

اگر اندرون به حلق برآید ز ناتوانی

Барҳам равад зи гарм рӯй донаи дона ӣ ашкам

برهم رود ز گرم‌ْروی دانه دانه‌ی اشکم

Обӣ чу ях фусурда надидам бад-ӣни равонӣ

آبی چو یخ فسرده ندیدم بدین روانی

Гул кард хоку меҳри гёи ?бардамӣад зон гул

گِل کرد خاک و مهر گیا بردمید زان گِل

Борон чашм мефишонам зи меҳрбонӣ

باران چشم می‌فشانم ز مهربانی

Шояд ки зери пои фироқати малули табъам

شاید که زیر پای فراقت ملولْ طبعم

Каз шохи борвар на бадеъаст сари гаронӣ

کز شاخِ بارور نه بدیع است سر گرانی

Дар ишқи ғайр ишқ намегунҷад эй нзорӣ

در عشق غیر عشق نمی‌گنجد ای نزاری

То пои банди хештании қадар худ ндонӣ

تا پای بندِ خویشتنی قدرِ خود ندانی

Ҷуз дар рикоби ишқи Марв каз паии тафохур

جز در رکاب عشق مرو کز پی تفاخر

Хоҳӣ ки офтоб бонӯ кунад ҳам аноне

خواهی که آفتاب بانو کند همْ‌عنانی