Ҳалок мекунадам ғусса ӣ пушаймонӣ

هَلاک می‌کندم غصه ی پشیمانی

Ба дасти худ ки кунад бо худ ин ба нодонӣ

به دست خود که کند با خود این به نادانی

Ба меҳнатӣ шудаам мубтало ки рӯе нест

به محنتی شده‌ام مبتلا که رویی نیست

Раҳи халос ба душворӣ ва ба осонӣ

ره خلاص به دشواری و به آسانی

Балии сазои ман инасту пеши азин ки фалак

بلی سزای من این است و پیش ازین که فلک

Ба ҳар чаҳ кард ва кунад низ ҳастам арзонӣ

به هر چه کرد و کند نیز هستم ارزانی

Ба пои мардии сабри он чаҳ бар серум бигузашт

به پایْ مردیِ صبر آن چه بر سرم بگذشت

з кофарон напасанданд дар мусулмонӣ

ز کافران نپسندند در مسلمانی

Бсухтам манишин соқио бизан обӣ

بسوختم منشین ساقیا بزن آبی

Бар оташи ҷигарам то дамяш бинишонӣ

بر آتشِ جگرم تا دمیش بنشانی

Биор бода ба ёд касе ки равшан кард

بیار باده به یاد کسی که روشن کرد

Саводи чашми дилами зи он ҷабини нӯронӣ

سوادِ چشمِ دلم ز آن جبینِ نورانی

Шабии хаёл ҷамолаш даромад аз дар ва гуфт

شبی خیالِ جمالش درآمد از در و گفت

Туе ки сабри бурун май барӣ ба пешонӣ

تویی که صبر برون می‌بری به پیشانی

Каманди зулфаш агар дидае аҷаб ки чунин

کمندِ زلفش اگر دیده‌ای عجب که چنین

Ба сабр ғарра набӯдӣ дарин парешоне

به صبر غرّه نبودی درین پریشانی

Ба як нафаси бабрам то қисоси гоҳи итоб

به یک نفس ببرم تا قصاص گاهِ عتاب

Кашони кшонт чун хӯнёни зиндонӣ

کشان کشانت چون خونیانِ زندانی

Ҳамон ду чашми нзорӣ ки саҳар ме карданд

همان دو چشم نزاری که سحر می‌کردند

Ба ғамза аз паии ошуфтагӣу фаттонӣ

به غمزه از پی آشفتگی و فتّانی

Ба як ишорат аз ҳар чаҳ дар ҷаҳон сабраст

به یک اشارت از هر چه در جهان صبرست

Бароваранд фузулӣ макун ки натавонӣ

برآورند فضولی مکن که نتوانی