Бо ту розии сети маро аз дгарони пинҳонӣ

با تو رازی‌ست مرا از دگران پنهانی

Ошиқи зори туами моҳи рхо то доне

عاشقِ زار توام ماه‌رخا تا دانی

Чашми хӯни рези ту куштаи сети ман мискин ро

چشمِ خون ریز تو کشته‌ست منِ مسکین را

Дод ман ростӣ онаст казу бастоне

دادِ من راستی آن است کزو بستانی

Ҷону дил ҳар ду надоранд маҳаллӣ бар ту

جان و دل هر دو ندارند محلی برِ تو

Кӣ муяссар мешавад ин кори бад-ӣни осонӣ

کی میسّر می‌شود این کار بدین آسانی

Як дамӣ бо дами мо соз ва гарчи мумкин

یک‌دمی با دمِ ما ساز و گرچه ممکن

Нест кин оташи сӯзон ба дамӣ бинишонӣ

نیست کاین آتشِ سوزان به دمی بنشانی

Шиўҳءи ман чаҳ буд шефтаи корӣ дар ишқ

شیوهء من چه بود شیفته کاری در عشق

Чаҳ буд ғояти маъмурии ман , вайронӣ

چه بود غایتِ معموریِ من، ویرانی

Гӯ чунин бош ману суҳбати авбошу ринуад

گو چنین باش من و صحبتِ اوباش و رنود

Ҳам барин бе сиррии авлотар ва бе сомонӣ

هم برین بی سری اولاتر و بی سامانی

Ман бар онам ки зи аҳди ту нгрдонми сар

من بر آنم که ز عهدِ تو نگردانم سر

Асия бар сари мангар ба ҷафои гирдоне

آسیا بر سرِ من گر به جفا گردانی

Ишқ аз он хона барандоз кунад худбин ро

عشق از آن خانه برانداز کند خودبین را

То буруни орадаш аз варта ӣ нофармонӣ

تا برون آردش از ورطه ی نافرمانی

Сипар аз ғамза ӣ маст ту биндозад чарх

سپر از غمزه ی مستِ تو بیندازد چرخ

Бо ду абрӯии ту худ кас накунад пешонӣ

با دو ابرویِ تو خود کس نکند پیشانی

Зуҳра хоҳад ки бар оҳанги нзорӣ то рӯз

زهره خواهد که بر آهنگِ نزاری تا روز

Ҳамаи шаб бар сари кӯй ту кунад шаби хуоне

همه شب بر سرِ کوی تو کند شب‌خوانی