Бовар намекунам ки ту паймони бншкнӣ

باور نمی‌کنم که تو پیمان بنشکنی

Зеро ки илтифот ба ёрон наме кунӣ

زیرا که التفات به یاران نمی‌کنی

Зин ба тарки назар ба ман дил шикаста кун

زین به‌ترک نظر به من دل شکسته کن

То чанд аз ту саркашӣ аз ман фурӯтанӣ

تا چند از تو سرکشی از من فروتنی

Сарвӣу сарв агар чаҳ ки озод хуш тараст

سروی و سرو اگر چه که آزاد خوش‌ترست

Не то ҳаддӣ ки бар сари мо сояи нФкнӣ

نی تا حدی که بر سرِ ما سایه نفکنی

Дил бо ту дар тнъму тан бе ту дар ниёз

دل با تو در تنعّم و تن بی تو در نیاز

эй он ки роҳати дилӣу офати танӣ

ای آن که راحتِ دلی و آفتِ تنی

Хаттӣ ба дӯстии ту бар ман кашида анд

خطی به دوستیِ تو بر من کشیده‌اند

Мо дӯстему банда ӣ содиқ , ту душманӣ

ما دوستیم و بنده ی صادق، تو دشمنی

Тақдир қодираст ва гарна з рӯй ақл

تقدیر قادرست و گرنه ز رویِ عقل

Неи ман мувофиқи ту на ту лоиқи манӣ

نی من موافق تو نه تو لایقِ منی

Гардун ба сари баромадаи ҳам зери дасти тест

گردون به سر برآمده هم زیرِ دستِ تست

Ман оҷизӣ чаҳ гӯна кунам бо ту гарданӣ

من عاجزی چه گونه کنم با تو گردنی

Бурқаъ барафкан аз бен гӯшти зи бомдод

برقع برافکن از بنِ گوشت ز بامداد

То Зуҳраи баъд аз ин назанад лофи равшанӣ

تا زهره بعد از این نزند لافِ روشنی

Дар сар кашад ниқоби зи ршги ту офтоб

در سر کشد نقاب ز رشگِ تو آفتاب

Ҳам шом бар мисоли кашишони арманӣ

هم شام بر مثالِ کشیشانِ ارمنی

эй сарви сими соқ ки дар бӯстони ҷон

ای سروِ سیم ساق که در بوستانِ جان

Шохи умедро ба ҷафо бех ме кунӣ

شاخِ امید را به جفا بیخ می‌کنی

Девонагии зи моам нзорӣ наме кашад

دیوانگی ز مامِ نزاری نمی‌کشد

То зулфи ҳам чу силсила бар ҳам наме занӣ

تا زلفِ هم چو سلسله بر هم نمی‌زنی