Ба аҳди ҳасани ту баси фитна каз ҷаҳон бархест

به عهد حسن تو بس فتنه کز جهان برخاست

Марои ҳавои ту эй моҳ меҳрбон бархест

مرا هوای تو ای ماه مهربان برخاست

Магари миён ту гуфтам дароварам ба канор

مگر میان تو گفتم درآورم به کنار

Нашуд канору басии фитна аз миён бархест

نشد کنار و بسی فتنه از میان برخاست

Халили вор тавонам нишаст бар оташ

خلیل وار توانم نشست بر آتش

Валикин аз сари Кувайт наметавон бархест

ولیکن از سر کویت نمی توان برخاست

Ба ҷӯйбори чаман бар гузашти қомати ту

به جویبار چمن بر گذشت قامت تو

зи акси соя ӣ ӯ сарв бӯстон бархест

ز عکس سایه ی او سرو بوستان برخاست

Сабои зи ҷайби арақи чини ту дамӣ дар дод

صبا ز جیب عرق چین تو دمی در داد

Дили ман аз сари ҷон остин фишон бархест

دل من از سر جان آستین فشان برخاست

Насими зулфи ту то дар димоғ ман бинишаст

نسیم زلف تو تا در دماغ من بنشست

Хаёли холи ту то пеши ман аён бархест

خیال خال تو تا پیش من عیان برخاست

зи шаш ҷаҳоти вуҷӯдами замони замони дами дам

ز شش جهات وجودم زمان زمان دم دم

Ҳазор фитнаи зи таъсии ин ва он бархест

هزار فتنه ز تاثیر این و آن برخاست

Хаёл рӯй ту дар чашм орифон бинишаст

خیال روی تو در چشم عارفان بنشست

зи кунҷи савмиъаи фарёд аломон бархест

ز کنج صومعه فریاد الامان برخاست

з дар даройу дамӣ дар канор ман биншин

ز در درآی و دمی در کنار من بنشین

Ки бе ту аз ҳамаи аъзои ман фиғон бархест

که بی تو از همه اعضای من فغان برخاست

Ба гиря гарчи даройами зи ғояти риққат

به گریه گرچه درآیم ز غایت رقت

зи чашми ман мижаҳо чун сар синон бархест

ز چشم من مژه ها چون سر سنان برخاست

Фусурдагони хабар аз сӯз мо наме доранд

فسردگان خبر از سوز ما نمی دارند

Миёни моу мшнъи хилоф аз он бархест

میان ما و مُشَنّع خلاف از آن برخاست

Ба ҳар куҷо ки нзорӣ ба сӯз дил бинишаст

به هر کجا که نزاری به سوز دل بنشست

Фиғони з сидра нишинон осмон бархест

فغان ز سدره نشینان آسمان برخاست