Дареғ чун ту нигорӣ ба дасти аҳриманӣ

دریغ چون تو نگاری به دست اهرمنی

Чаро худои надодат ба дасти ҳамчуи манӣ

چرا خدای ندادت به دست همچو منی

Бутӣ надид касе ҳам всоқи ъФритӣ

بتی ندید کسی هم وثاقِ عفریتی

Ки ҳайф бошад деву фиришта дар ватанӣ

که حیف باشد دیو و فرشته در وطنی

Чу зулф ту набӯд дили барӣ ба таррорӣ

چو زلف تو نبود دل بری به طرّاری

Ки сад ҳазор дилаш ҳаст зер ҳар шиканӣ

که صد هزار دلش هست زیر هر شکنی

Ҳамаи латоифи сунъии ҳамаи шамоили ҳасан

همه لطایف صنعی همه شمایل حسن

Ки дид оби ҳаётии даруни перҳанӣ

که دید آبِ حیاتی درون پیرهنی

Малоҳат ту надорад агар чаҳ ширин аст

ملاحتِ تو ندارد اگر چه شیرین است

Набот Миср надорад чу ту лабу даҳанӣ

نبات مصر ندارد چو تو لب و دهنی

Муқарараст ки дар боғ офариниш нест

مقرّرست که در باغ آفرینش نیست

Чу срўқомти моҳрӯии сими танӣ

چو سروِقامتِ ماهرویِ سیم تنی

Касе надид ба чолокӣ ва ба хӯбии ту

کسی ندید به چالاکی و به خوبیِ تو

На моҳ дар фалакӣ ва на сарв дар чаманӣ

نه ماه در فلکی و نه سرو در چمنی

Ҳадиси ҳасану ҷамол ту меравад дар шаҳр

حدیث حسن و جمال تو میرود در شهر

Ба ҳар куҷо ки фурӯ сохтанд анҷуманӣ

به هر کجا که فرو ساختند انجمنی

На бар қиёси нзорӣ ба иттифоқ амам

نه بر قیاسِ نزاری به اتفاق امم

Ба ҳасан ту набӯд дар ҷаҳон дигар ҳасанӣ

به حسنِ تو نبود در جهان دگر حسنی