эйгар даройад аз дирами сармасти ёри Қойинӣ

ای گر درآید از درم سرمست یار قاینی

Бар ҷони нуҳум , бар дили нуҳум , дастнигор Қойинӣ

بر جان نهم، بر دل نهم، دستِ نگار قاینی

Мардуми нмигўими з ки мастами нмигўими з чаҳ

مردم نمیگویم ز که مستم نمیگویم ز چه

Машҳур бошад дар ҷаҳони чашми хумори Қойинӣ

مشهور باشد در جهان چشم خمار قاینی

Ором ҷонӣ ёфтам каз дили қарорам май барад

آرامِ جانی یافتم کز دل قرارم می برد

Дили бурдану ҷон сӯхтан инаст кори Қойинӣ

دل بردن و جان سوختن این است کارِ قاینی

Нах ва нсиҷ андохта шамъ аз миён бардошта

نخّ و نسیج انداخته شمع از میان برداشته

ё раби тавон хуфтан чунин шаб дар канори Қойинӣ

یا رب توان خفتن چنین شب در کنارِ قاینی

Зуҳра надорам кин сухани пеш касе пайдо кунам

زهره ندارم کاین سخن پیش کسی پیدا کنم

Оре чаҳ ғам чун май барам ғами ёдгори Қойинӣ

آری چه غم چون می برم غم یادگارِ قاینی