эй маломатгар агар шоҳиди моро бинӣ

ای ملامت گر اگر شاهدِ ما را بینی

Беш бар раҳи гузар чун ва чаро нанишинӣ

بیش بر ره گذرِ چون و چرا ننشینی

Ҳама чун бинад аъмо чу намебинад ҳеҷ

همه چون بیند اعما چو نمی بیند هیچ

Ту худ он дидаи надорӣ ки ба онаш бинӣ

تو خود آن دیده نداری که به آنش بینی

То бидон дидаи шӯии дида ки натавонӣ дид

تا بدان دیده شوی دیده که نتوانی دید

Аблаҳӣ бар ҳамаи бенаии худ бгзинӣ

ابلهی بر همه بیناییِ خود بگزینی

Мард бояд ки чу рух рост кунад рафъи ҳиҷоб

مرد باید که چو رُخ راست کند رفعِ حجاب

То зи шаҳ давр наМонӣ багазин фарзинӣ

تا ز شه دور نمانی بگزین فرزینی

Ҷони надорӣ ба ҳақиқат агар инсофи диҳӣ

جان نداری به حقیقت اگر انصاف دهی

Ки ту бисёр фурӯтар зи бути сангинӣ

که تو بسیار فروتر ز بتِ سنگینی

Чун қиёси туу рои ту бут мавҳум анд

چون قیاس تو و رایِ تو بتِ موهوم اند

Лоҷарам аз бути маснӯъи фурӯтар ?зина

لاجرم از بتِ مصنوع فروتر زینی

Зинда дар ҷома ӣ хобӣ ба ҳақиқати мурда

زنده در جامه ی خوابی به حقیقت مرده

Ту гумони барда ки дар хоби хуши нўшинӣ

تو گمان برده که در خواب خوش نوشینی

Ҷоҳили ободи ту боғии сети пари ашҷори хаёл

جاهل آبادِ تو باغی ست پر اشجارِ خیال

Ки ту девор ва дарашро ба мисл барчинӣ

که تو دیوار و درش را به مثل برچینی

Дару девори чунон гир ки саддести матин

در و دیوار چنان گیر که سدّیست متین

Мива мумкин набӯд гар назанӣ пари чинӣ

میوه ممکن نبود گر نزنی پر چینی

Бар чунин нихвату шавкат ки ту дорӣ дар сар

بر چنین نخوت و شوکت که تو داری در سر

Накунад кӯҳи аҳади фарши турои болинӣ

نکند کوه اُحُد فرشِ ترا بالینی

Бор аз он ёфт ки бардаи сети нзории ҳамаи умр

بار از آن یافت که برده ست نزاری همه عمر

Бори таслим ба бечорагӣу мискинӣ

بارِ تسلیم به بیچارگی و مسکینی

Нӯш бо неш ниҳоданд зи мабдаии вуҷӯд

نوش با نیش نهادند ز مبدایِ وجود

Аз пас талхии айём буд ширинӣ

از پسِ تلخیِ ایّام بود شیرینی