Ман он неам ки неам бо ту як дил ва як рӯй

من آن نی ام که نی ام با تو یک دل و یک روی

Ду рӯй нест дилам бо ту чун гули худрӯй

دو روی نیست دلم با تو چون گلِ خودروی

Хаёли қомати зебои ту бар устодаи сет

خیالِ قامتِ زیبایِ تو بر استاده ست

Канори чашма ӣ чашмам чу сарв бар лаби ҷӯй

کنارِ چشمه ی چشمم چو سرو بر لبِ جوی

Хушо миёни тугар дар канор ме ояд

خوشا میانِ تو گر در کنار می آید

Бибин ки нукта чаҳ борӣк меравад чун мӯӣ

ببین که نکته چه باریک می رود چون موی

Ба дасти ман сари зулфин ҳам чу чавгонат

به دستِ من سرِ زلفین هم چو چوگانت

Куҷо расад з чаҳ берун барам зи майдони гӯй

کجا رسد ز چه بیرون برم ز میدان گوی

Бар остон ту хоҳам ки мӯътакиф бошам

بر آستانِ تو خواهم که معتکف باشم

Рақиб худ нагузорад гузаштан аз сари кӯй

رقیب خود نگذارد گذشتن از سرِ کوی

Гирифтаам чу камони гӯшае зи дасти ҳасуд

گرفته ام چو کمان گوشه ای ز دستِ حسود

Ки тири таъна равон кардаанд аз ҳамаи сӯй

که تیرِ طعنه روان کرده اند از همه سوی

Касон ки ғайбат ман мекунанд нашносанд

کسان که غیبتِ من می کنند نشناسند

Ки илтифот набошад маро ба биҳдаҳи гӯй

که التفات نباشد مرا به بیهده گوی

Чаро масолеҳ худ нанигарад чаҳ ме хоҳад

چرا مصالحِ خود ننگرد چه می خواهد

зи айб кардан ман ҳосиди маломати ҷӯй

ز عیب کردنِ من حاسدِ ملامت جوی

зи рӯҳи роҳи нФўрнди боди паймоён

ز روحِ راح نفورند باد پیمایان

намебаранду лекини азин гули ситони буи

نمی برند و لیکن ازین گلِ ستان بوی

Нзорё агарат сар чу дил бихоҳад рафт

نزاریا اگرت سر چو دل بخواهد رفت

Барои дӯст магардон зи теғи душман рӯй

برایِ دوست مگردان ز تیغِ دشمن روی