Рӯй махонаш ки мечакад арақ аз вай

روی مخوانش که می چکد عرق از وی

Барг гуласт он нишаста бар варақаши хуй

برگِ گل است آن نشسته بر ورقش خَوی

Ҳар ки чунин сӯратӣ бидид маҳол аст

هر که چنین صورتی بدید محال است

Коташи ташвиш бар дилаш наниҳад кӣ

کاتشِ تشویش بر دلش ننهد کی

Ҳиأти ширинаш ар мутолиа кардӣ

هیأتِ شیرینش ار مطالعه کردی

Сарви камар бар миёни бадӣ чу шукри не

سرو کمر بر میان بُدی چو شکر نی

Вар ба сари кушта бо чунин қаду қомат

ور به سر کُشته با چنین قد و قامت

Бугзарад ин рӯҳи қудс боз шавад ҳӣ

بگذرد این روحِ قدس باز شود حی

эй ки ҳамаи коиноти мумкину мавҷӯд

ای که همه کاینات ممکن و موجود

Пеши вуҷӯди бузургвори таваллои шайъ

پیشِ وجودِ بزرگوارِ تولا شی

Тарсад агар на фурӯи барад ба табаррук

ترسد اگر نه فرو برد به تبرّک

Зоҳиди сад сола бо ту дар рамазон май

زاهد صد ساله با تو در رمضان می

Бода бидиҳ соқио ки мавсӯми наврӯз

باده بده ساقیا که موسومِ نوروز

намегузарад ҳон ва фӯт мешавад ин фӣ

می گذرد هان و فوت می شود این فی

Боғ шуд аз сабзаи ҳам чу ҷинат ва карданд

باغ شد از سبزه هم چو جنّت و کردند

Фарши чамани аҳли завқи зери қадами тай

فرش چمن اهل ذوق زیرِ قدم طی

Пери ҷавонро чаҳ медиҳад ба вараъи дам

پیر جوان را چه می دهد به وَرَع دم

Оташи мо сард кӣ шавад ба дами дай

آتشِ ما سرد کی شود به دمِ دی

Сайр нагаштӣ нзорёи зи риёзат

سیر نگشتی نزاریا ز ریاضت

Сабри ту то чанду эҳтимоли ту то кӣ

صبرِ تو تا چند و احتمالِ تو تا کی

Бас ки ту ботин ба халқ боз намӯдӣ

بس که تو باطن به خلق باز نمودی

Зоҳири воъмо наме барад ба сухани пай

ظاهر واعما نمی برد به سخن پی