Санавбар қоматӣ дидам ба роҳӣ

صنوبر قامتی دیدم به راهی

Рақибаш бар ақаби афтодаи моҳӣ

رقیبش بر عقب افتاده ماهی

Ҳамин то чашми ман бар рӯйиш афтод

همین تا چشم من بر رویش افتاد

Баромад аз дили пари дардами оҳӣ

برآمد از دلِ پُر دردم آهی

Бадв гуфтам барои ллаҳи охир

بدو گفتم برایِ لله آخر

Чаҳ бошад гар кунӣ дрмои нигоҳӣ

چه باشد گر کنی درما نگاهی

Ба чашм марҳамат кун илтифотӣ

به چشمِ مرحمت کن التفاتی

Машав дар хӯни ҷон бе гуноҳӣ

مشو در خونِ جانِ بی گناهی

Наме тарсӣ ки фардо дар мазолим

نمی ترسی که فردا در مظالم

Бигирад доманати фарёди хоҳӣ

بگیرد دامنت فریاد خواهی

Ба ман гуфт охир эй фарсӯдаи айём

به من گفت آخر ای فرسوده ایّام

Нашуд ҳосил ҳанузат антбоҳӣ

نشد حاصل هنوزت انتباهی

Чаҳ май гӯйӣ наме доне ки охир

چه می گویی نمی دانی که آخر

Надорад ин таманнои сар ба роҳӣ

ندارد این تمنّا سر به راهی

Турои қадари висол мо набошад

ترا قدرِ وصالِ ما نباشد

Гадоиро чаҳ ҳади подшоҳӣ

گدایی را چه حّدِ پادشاهی

Нузули моу кунҷи кулба ӣ ту

نزولِ ما و کنجِ کلبه ی تو

Дареғи инсофро Юсуф ба чоҳӣ

دریغ انصاف را یوسف به چاهی

Нзорӣ аз куҳани солони нзибд

نزاری از کهن سالان نزیبد

Тамаъ кардан чунин дар васли моҳӣ

طمع کردن چنین در وصلِ ماهی

Марв дар соя ӣ зулфам талаб кун

مرو در سایه ی زلفم طلب کن

Магари эмини тарки ёбии паноҳӣ

مگر ایمن تَرَک یابی پناهی