Чаҳ хуш буд ки ба болини хуфта ногоҳе

چه خوش بود که به بالینِ خفته ناگاهی

Чу чашми бози гушойам маро расад моҳӣ

چو چشم باز گشایم مرا رسد ماهی

Фақирро чаҳ саодати вароӣ он бошад

فقیر را چه سعادت ورایِ آن باشد

Ки сар ба кунҷи харобаш дар оварад шоҳӣ

که سر به کنجِ خرابش در آورد شاهی

Миёни зулмати шаби нур талъаташ бошад

میانِ ظلمتِ شب نورِ طلعتش باشد

Чу Юсуфӣ ки براردи сар аз бен чоҳӣ

چو یوسفی که برآرد سر از بُنِ چاهی

Агар ба теғ зананд ар ба тири ман борӣ

اگر به تیغ زنند ار به تیر من باری

зи кӯии дӯсти фаротар наме барам роҳӣ

ز کویِ دوست فراتر نمی برم راهی

Ҳазари зи дарди дилами коФтоб хира шавад

حذر ز دردِ دلم کآفتاب خیره شود

Гар аз даруни пари оташами бароварами оҳӣ

گر از درونِ پُر آتشم برآورم آهی

Ба эътиқоди нзорӣ агар ба ғайбати ман

به اعتقادِ نزاری اگر به غیبتِ من

Ҳамаи ҷаҳон ба ҷӯии арзаду ҷӯии коҳӣ

همه جهان به جوی ارزد و جوی کاهی