Ин сарви хиромони зи гулистон ки бархест

این سرو خرامان ز گلستان که برخاست

Венаи тарки парӣ вааш зи шабистон ки бархест

وین ترک پری‌وش ز شبستان که برخاست

Ин фитна казу хира бимонаданд зану мард

این فتنه کزو خیره بماندند زن و مرد

Дар аҳд ки бӯда сет ва ба даврон ки бархест

در عهد که بوده‌ست و به دوران که برخاست

То ин бути кофари бача бо он дили сангин

تا این بت کافر بچه با آن دل سنگین

Дар куштани фарзанди мусулмон ки бархест

در کشتن فرزند مسلمان که برخاست

Зулф аз пай бар ҳам задани кор ки барбаст

زلف از پی بر هم زدن کار که بربست

Хос аз паии хӯни рехтани ҷон ки бархест

خاص از پی خون ریختن جان که برخاست

Оҳи ин чаҳ балоеи сет киро сӯхт киро сохт

آه این چه بلایی‌ست که را سوخت که را ساخت

Дар аҳд ки бинишасту зи паймон ки бархест

در عهد که بنشست و ز پیمان که برخاست

Шаҳрии зи паии аи ши перу ҷавони манъаму муфлис

شهری ز پی ا‌ش پیر و جوان منعم و مفلس

Дар дард фурӯ рафт ба дармон ки бархест

در درد فرو رفت به درمان که برخاست

Чанде дилам аз дасти бало гӯша нишин буд

چندی دلم از دست بلا گوشه‌نشین بود

Бингар ки дигарбора ба дастон ки бархест

بنگر که دگرباره به دستان که برخاست

Мо аз дилу дайн даст бишустем ва ндонем

ما از دل و دین دست بشستیم و ندانیم

То дар ҳамаи шаҳр аз паии имон ки бархест

تا در همه شهر از پی ایمان که برخاست

Сӯз ки расидаи сети чунин дар ту нзорӣ

سوز که رسیده‌ست چنین در تو نزاری

Дардии сети аҷаб аз дили бирён ки бархест

دردی‌ست عجب از دل بریان که برخاست

Ин дард ки бар ҷони ту бечора нишаста сет

این درد که بر جان تو بی‌چاره نشسته‌ست

Ҳам феъл ту донад ки зи домон ки бархест

هم فعل تو داند که ز دامان که برخاست