Бутӣ дар хайма ӣ дидам чу моҳӣ

بتی در خیمه ی دیدم چو ماهی

Ки бозу карда бар рухи такя гоҳе

که بازو کرده بر رخ تکیه گاهی

Сеӣ сарвӣ ва бар сарви офтобӣ

سهی سروی و بر سرو آفتابی

Қабое дар бирав бар сари кулоҳӣ

قبایی در برو بر سر کلاهی

Шукри посухи лабии кавсари даҳоне

شکر پاسخ لبی کوثر دهانی

Нишаста бар лаби кавсари сиёҳӣ

نشسته بر لبِ کوثر سیاهی

Саводи зулфи дили гираш ҳамоно

سوادِ زلفِ دل گیرش همانا

Маро равшан кунад рӯеу роҳӣ

مرا روشن کند رویی و راهی

Агар дар қадар дарвешӣ фазояд

اگر در قدرِ درویشی فزاید

Чаҳ кам гардад зи ҳасани подшоҳӣ

چه کم گردد ز حسنِ پادشاهی

Шавад ҳосили савобӣ бе азимаш

شود حاصل ثوابی بی عظیمش

Ба раҳмат гар кунад дармонгоҳӣ

به رحمت گر کند درمانگاهی

Наме тарсади зи дӯди сина ӣ ман

نمی ترسد ز دودِ سینه ی من

Ки сад хирмани бсўзонм ба оҳӣ

که صد خرمن بسوزانم به آهی

Хаёли моҳи рӯйиши истода

خیالِ ماهِ رویش ایستاده

Муваккил бар серум чун воми хоҳӣ

موکّل بر سرم چون وام خواهی

Нзориро бихоҳад кишти охир

نزاری را بخواهد کُشت آخر

Чаҳ май хоҳии зи хӯн бе гуноҳӣ

چه می خواهی ز خونِ بی گناهی