Дар сар аз васли ту ҳар тайифаро савдое

در سر از وصلِ تو هر طایفه را سودایی

Дар ҷаҳон аз ту ба ҳар гӯша дигар ғавғое

در جهان از تو به هر گوشه دگر غوغایی

Халқӣ аз шамъи ҷамоли ту чу парвона бсухт

خلقی از شمعِ جمالِ تو چو پروانه بسوخت

Ту худ аз ҳасани надорӣ ба касе парвое

تو خود از حسن نداری به کسی پروایی

Соликон дар талабати бас ки ҷаҳони гардиданд

سالکان در طلبت بس که جهان گردیدند

Дар ҷаҳон чун ту надиданд ҷаҳони ороӣ

در جهان چون تو ندیدند جهان آرایی

Кист хуршед ки дар ҳасани ту дохил бошад

کیست خورشید که در حسن تو داخل باشد

Лоф хӯбӣ назанад бо ту замини паймое

لاف خوبی نزند با تو زمین پیمایی

Ҳар киро партави меҳри ту ҷигар гарм кунад

هر که را پرتو مهرِ تو جگر گرم کند

Дил бетоқаташ ором нагирад ҷое

دلِ بی‌طاقتش آرام نگیرد جایی

Оҷизам дар сифати ҳасани ту ва ме донам

عاجزم در صفتِ حسنِ تو و می‌دانم

Ки надорӣу набӯдаи сети турои ҳамтоӣ

که نداری و نبوده‌ست ترا همتایی

Зинда аз буии ту гаштам ки зи мабдаии вуҷӯд

زنده از بویِ تو گشتم که ز مبدایِ وجود

Қолаби хокӣ ман ёфт аз ӯ эҳёе

قالبِ خاکی من یافت از او احیایی

Боз чун даргузарам чун ба серуми бргзрӣ

باز چون درگذرم چون به سرم برگذری

Нола бархезаду фарёди з ҳар аъзое

ناله برخیزد و فریاد ز هر اعضایی

Ғофиласт он ки шикояти з нзорӣ карда сет

غافل است آن که شکایت ز نزاری کرده‌ست

Варна оқил накунад сарзаниши шайдое

ورنه عاقل نکند سرزنشِ شیدایی

Ман ба тӯфони маломат мутағаййир нашавам

من به طوفانِ ملامت متغیّر نشوم

Ки ба ҳар бод ба ҳам бар нашавад дарёӣ

که به هر باد به هم بر نشود دریایی