Гар имшаби ҳам чу дӯш аз дар даройӣ

گر امشب هم چو دوش از در درآیی

Чу рӯҳи аллоҳ ба лаби мӯъҷизи намое

چو روح الله به لب معجز نمایی

Зиҳии давлат вале то бар ки гардӣ

زهی دولت ولی تا بر که گردی

Зиҳии хилват вале то бар чаҳ рое

زهی خلوت ولی تا بر چه رایی

Чаҳ хуш бошад агар шодону хандон

چه خوش باشد اگر شادان و خندان

Дигар бор аз дирами ногуҳи даройӣ

دگر بار از درم ناگه درآیی

Рқибонт агар монеъи нёинд

رقیبانت اگر مانع نیایند

зи ҳиҷронат магар ёбам раҳоӣ

ز هجرانت مگر یابم رهایی

Чу бурдорӣ ниқоб аз рашки хуршед

چو برداری نقاب از رشکِ خورشید

Дар фирдавси аъло май гушойӣ

درِ فردوسِ اعلا می‌گشایی

Чу биншинӣ дамӣ бар даст гирӣ

چو بنشینی دمی بر دست گیری

Шукр май резӣ ва ҷон ме физойӣ

شکر می‌ریزی و جان می‌فزایی

Хавосии турфаи дорӣ дар лабу чашм

خواصی طرفه داری در لب و چشم

Ки ҷон май бахшеу дил май рибоӣ

که جان می‌بخشی و دل می‌ربایی

Турогар Зуҳра хонам ҷой он аст

ترا گر زهره خوانم جایِ آن است

Ки хуш май рақсӣу хуш май сарое

که خوش می‌رقصی و خوش می‌سرایی

Ба Кувайти омадами дируз ва гуфтам

به کویت آمدم دیروز و گفتم

Магар дар чашмам омад равшаноӣ

مگر در چشمم آمد روشنایی

Рақиби тираи рӯят бар сари кӯй

رقیبِ تیره رویت بر سرِ کوی

Ба ман гуфт эй фалони охири куҷое

به من گفت ای فلان آخر کجایی

Сари худ гир агар ҷонат ба кораст

سرِ خود گیر اگر جانت به کارست

Дигар зинҳор то ин ҷои ниёе

دگر زنهار تا این‌جا نیایی

Бадв гуфтам ки эй ман хоки Кувайт

بدو گفتم که ای من خاکِ کویت

Чаро охири чунин дар хӯни мое

چرا آخر چنین در خونِ مایی

Чаҳ бад дидӣ ҳамаи умр аз нзорӣ

چه بد دیدی همه عمر از نزاری

Макун бегонагии ҳам ошноӣ

مکن بیگانگی هم آشنایی

Ба ман гуфт эй фузулӣ чун ту ҳаргиз

به من گفت ای فضولی چون تو هرگز

Нмишоиӣ ба худ моро нишое

نمیشایی به خود ما را نشایی