Бар умеди ту ки рӯзӣ ба серуми бозоиӣ

بر امیدِ تو که روزی به سرم بازآیی

Манаму дарди дилу кунҷи ғаму танҳоӣ

منم و دردِ دل و کنج غم و تنهایی

Агарам ҳеҷ ҳаётӣу Бақои боқии сет

اگرم هیچ حیاتی و بقایی باقی‌ست

Охроломри магар марҳаматӣ фармое

آخرالامر مگر مرحمتی فرمایی

Аз дирами бози даройӣ ва ба бар даргирӣ

از درم باز درآیی و به بر درگیری

Калла аз сари бунаии банд қабо бигушое

کله از سر بنهی بندِ قبا بگشایی

Гарчи шоиста ӣ васл ту набошад чу манӣ

گرچه شایسته ی وصلِ تو نباشد چو منی

Ту агар бар чу манӣ раҳм кунӣ май шоиӣ

تو اگر بر چو منی رحم کنی می‌شایی

Дилу дайн аз ман бечора ба ғорати барадӣ

دل و دین از منِ بی‌چاره به غارت بردی

Шукрҳо гӯям агар беш барин нФзоиӣ

شکرها گویم اگر بیش برین نفزایی

Ту худ аз бурдани дили боз наме пардозӣ

تو خود از بردنِ دل باز نمی‌پردازی

Чаҳ кунам мерасадат дили барӣу раъное

چه کنم می‌رسدت دل‌بری و رعنایی

Рӯй дар рӯй рақибонеу ёрони маҳрӯм

روی در رویِ رقیبانی و یاران محروم

Оҳи азин ғусса ки як бора шудам шайдое

آه ازین غصّه که یک‌باره شدم شیدایی

Мардумонами зи маломат мутаворӣ карданд

مردمانم ز ملامت متواری کردند

Чун кунам зӯр кунам бо санами яғмое

چون کنم زور کنم با صنم یغمایی

Гӯи мёроӣ ба машшота ӣ қудрати рухи хуб

گو میارای به مشّاطه ی قدرت رخِ خوب

То набояд шуданами шефтау савдое

تا نباید شدنم شیفته و سودایی

Сӯрати одамиёнро ба никуии ҳаддии сет

صورتِ آدمیان را به نکویی حدّی‌ست

Одамии зода ки дидаи сети бад-ӣни зебоӣ

آدمی‌زاده که دیده‌ست بدین زیبایی

Гарчи дар қоида ӣ лиззати дунёи толиб

گرچه در قاعده ی لذت دنیا طالب

Бенасибаст ба перонаи сар аз бурное

بی‌نصیب است به پیرانه‌سر از برنایی

Чун марои ишқи чунин воқеае пеш оварад

چون مرا عشق چنین واقعه‌ ای پیش آورد

Бо қазо панҷа кунам ҷаҳл буд доноӣ

با قضا پنجه کنم جهل بود دانایی

Гӯи ҷаҳони зеру зибри шӯи ману ишқи ту ки ҳаст

گو جهان زیر و زبر شو من و عشقِ تو که هست

Дӯстии мумтанеъ аз ҳар дарӣ ва ҳар ҷое

دوستی ممتنع از هر دری و هر جایی

Дар ба рӯй ҳамаи хубон ҷаҳон барбастам

در به رویِ همه خوبان جهان بربستم

Бар умеди ту ки рӯзӣ ба серуми бозоиӣ

بر امیدِ تو که روزی به سرم بازآیی

Сари ҳам хонагӣ ам нест нзорӣ бо ту

سرِ هم خانگی ام نیست نزاری با تو

Манаму дарди дилу кунҷи ғаму танҳоӣ

منم و دردِ دل و کنج غم و تنهایی