Агар ба гӯшаи чашм илтифот фармое

اگر به گوشه چشم التفات فرمایی

Ба ғамзаи мӯъҷизи анфос рӯҳ бинмое

به غمزه معجزِ انفاسِ روح بنمایی

Аноятӣ ба ту сдҳзори дили дорӣ

عنایتی به تو سدهزار دل داری

Киришмае зи туу сдҳзори бенаӣ

کرشمه ای ز تو و سدهزار بینایی

Насими перҳану чашми пери канъонӣ

نسیمِ پیرهن و چشمِ پیرِ کنعانی

Ҷамоли Юсуфу дарди дили Зулайхое

جمالِ یوسف و دردِ دلِ زلیخایی

Ҳазор сар ба пашизии кадоми себу туранҷ

هزار سر به پشیزی کدام سیب و ترنج

Наузи биллоҳ агар аз ттқ ба даройӣ

نعوذ بالله اگر از تُتُق به درآیی

На бе ту тоқати сабр ва на бе ту рӯй висол

نه بی تو طاقت صبر و نه بی تو روی وصال

На майли табъ ба ҷамъ ва на барги танҳоӣ

نه میلِ طبع به جمع و نه برگِ تنهایی

Агар зи зулфи ту савдо гирифт ӯро ҳам

اگر ز زلفِ تو سودا گرفت او را هم

Қарор нест аз ошуфтагӣу савдое

قرار نیست از آشفتگی و سودایی

Вагар зи чашми ту дар хӯни ҳамеи кашами доман

وگر ز چشم تو در خون همی کشم دامن

Хушаст шева ӣ он ҷодӯони Шаҳлое

خوش است شیوه ی آن جادوان شهلایی

Чарост хуии ту дар хӯни дӯстон рафтан

چراست خویِ تو در خون دوستان رفتن

Касе нарафт бад-ӣни чобукӣу раъное

کسی نرفت بدین چابکی و رعنایی

зи хушки мағзӣу гармӣ ӯ тавонад буд

ز خشک مغزی و گرمیِ او تواند بود

Ки офтоб занад бо ту лофи зебоӣ

که آفتاب زند با تو لاف زیبایی

Кулоҳи зркш ӯ бо қабои симобӣ

کلاهِ زرکش او با قبای سیمابی

Агар чаҳ нағз буд вақти маҷлиси ороӣ

اگر چه نغز بود وقت مجلس آرایی

Вале хаҷал шавад аз мӯъҷизи бғлтрит

ولی خجل شود از معجزِ بغلتریت

Агар зи чини бғлтоқ нофа бигушое

اگر ز چین بغلتاق نافه بگشایی

Шмомаҳ эй зи арақи чини нозуки ту

شمامه ای ز عرق چین نازک تو

Машоми ҷони ҷаҳони тоза аз самани сое

مشامِ جانِ جهان تازه از سمن سایی

Маро сухан нарасад бар лабӣ ки дандонаш

مرا سخن نرسد بر لبی که دندانش

Баёни нисбат лўлў кунад ба лолое

بیانِ نسبت لولو کند به لالایی

Ғамат надида хӯрам кин ду роўқи пурхӯн

غمت ندیده خورم کاین دو راوقِ پرخون

Шуданд рашки саҳоб аз сиришки полоиӣ

شدند رشک سحاب از سرشک پالایی

зи коинот туро донам ва туро хонам

ز کاینات ترا دانم و ترا خوانم

Раҳе надораму рӯе дигар чаҳ фармое

رهی ندارم و رویی دگر چه فرمایی

зи гирд ман нашавад домани ту олӯда

ز گرد من نشود دامن تو آلوده

Ба дӯстӣ ки мронми з дар ба расвоӣ

به دوستی که مرانم ز در به رسوایی

Варои ин чаҳ саодати ниёзмандон ро

ورایِ این چه سعادت نیازمندان را

Ҳамин ки бар дар мавло кунанд мавлое

همین که بر درِ مولا کنند مولایی

Ба бозуӣ ки бароед ки дар канор кашад

به بازوی که براید که در کنار کشد

Миёни қомати ту аз баланди баландое

میان قامتِ تو از بلند بلندایی

Куҷост котиби хуршед то биомузад

کجاست کاتبِ خورشید تا بیاموزد

Зтоқи абрӯии ҷуфтати тарози тғроиӣ

زطاقِ ابرویِ جفتت ترازِ طغرایی

Зиҳии хаёл ки ман май пазами шубони дароз

زهی خیال که من می پزم شبانِ دراز

Дар оташ мева ҳастанд ҳар ду сафрое

در آتش می و هستند هر دو صفرایی

Дар оташ май агар пеши оби ҳайвонам

در آتش می اگر پیشِ آبِ حیوانم

Чаҳ ҳоҷатаст ки ман тавба кардам аз мое

چه حاجت است که من توبه کردم از مایی

Нзорёи дам ноӣ ҷаҳон махӯр май хур

نزاریا دمِ نایِ جهان مخور مِی خور

Равои мадор ки бо бодаи боди паймое

روا مدار که با باده باد پیمایی

Ғубор тавба бапушанд офтоби қадаҳ

غبارِ توبه بپوشاند آفتاب قدح

Магар ба кул дар тавба ба гули брондоиӣ

مگر به کُل درِ توبه به گِل براندایی

Чу хок , муҳтамилу бурдбор ва сокин бош

چو خاک، محتمل و بردبار و ساکن باش

Чу бод чанд рӯй ҳар дарӣ ва ҳарҷое

چو باد چند روی هر دری و هرجایی