Шаби мФорқту рӯзи ҳиҷру танҳоӣ

شب مفارقت و روز هجر و تنهایی

Киро буд ба чунин шаби дили шикебе

که را بود به چنین شب دل شکیبایی

Агарчӣ аз шаби диҷўри худ гирифта тараст

اگرچه از شب دیجور خود گرفته ترست

Малолати сўзндгони шайдое

ملالت سوزندگانِ شیدایی

Чаҳ суди кони бути Юсуфи ҷамол бе раҳмат

چه سود کان بت یوسف جمالِ بی رحمت

Хабар надорад аз ин мотами Зулайхое

خبر ندارد از این ماتم زلیخایی

Бсухт оташи ҳасрати маро ва қӯт нест

بسوخت آتش حسرت مرا و قوّت نیست

Ки дар фироқ бинолам зи нотавоноӣ

که در فراق بنالم ز ناتوانایی

Чигуна бори ҷудои кашам ба пуштии сабр

چگونه بار جدایی کشم به پشتی صبر

Маро ки пушти ду то мешавад зи яктое

مرا که پشت دو تا میشود ز یکتایی

Ҳамон бааст ки дар кунҷи хонаи бшинм

همان به است که در کُنج خانه بشینم

зи дасти сарзаниши дӯстон ҳар ҷое

ز دست سرزنش دوستان هر جایی

Ба оқилон накунам рағбат аз малолати табъ

به عاقلان نکنم رغبت از ملالت طبع

Хушаст суҳбати девонагони савдое

خوش است صحبت دیوانگان سودایی

Кунун ки тавбаи шикастам дуруст мегӯям

کنون که توبه شکستم درست میگویم

Чаҳ бими пардаи дарӣ ва чаҳ бими расвоӣ

چه بیم پرده دری و چه بیم رسوایی

Нзорё чу шукр медиҳӣ ҷигар май хур

نزاریا چو شکر میدهی جگر می خور

Ки ҳам шукри хури мое ва ҳам шукри хое

که هم شکر خور مایی و هم شکر خایی