Соқии маҷлиси сафои чораи мо ба чора Эй
ساقیِ مجلسِ صفا چارهٔ ما به چارهای
Чорау бас ки ҳолатӣ нест ҷузи ину чора Эй
چاره و بس که حالتی نیست جز این و چارهای
Мейри хумор ҳар чаҳ шуд тираи зи ман замони замон
میر خمار هر چه شد تیره ز من زمان زمان
намекашад аз сипоҳи ғам бар сари ман ҳазора Эй
میکشد از سپاهِ غم بر سرِ من هزارهای
Фоизи майкада ба мо дайр ба дайр ме расад
فایض میکده به ما دیر به دیر میرسد
Тайра шудаи сет дар миён карда зи мо канора Эй
طیره شدهست در میان کرده ز ما کنارهای
Ротбаҳ мон намерасад машраба мон наме диҳад
راتبهمان نمیرسد مَشرِبهمان نمیدهد
Аз ману рӯзгори ман тира шудаи сети пора Эй
از من و روزگار من تیره شدهست پارهای
Сӯхтаи сабӯҳро тоби расида бар ҷигар
سوختهٔ صبوح را تاب رسیده بر جگر
Рӯзи ҷазо магар шавад воситаи куффора Эй
روزِ جزا مگر شود واسطهٔ کفارهای
Ҳии алии алслоти ман қомати соқён буд
حَیَّ علی الصَلات من قامتِ ساقیان بود
Зинда шавам чу бар шавад бонг ба ҳар минора Эй
زنده شوم چو بر شود بانگ به هر منارهای
Зуҳду вараъ магар нашуд ҳам раҳи хуйу табъи мо
زهد و ورع مگر نشد هم ره خوی و طبعِ ما
Мухталифанд ростии толеъ ҳар ситора Эй
مختلفند راستی طالعِ هر ستارهای
Мӯҳтасиби фарохи рӯи танги дилӣ чаҳ ме кунад
محتسبِ فراخرو تنگدلی چه میکند
Ҳавсилае фарохтар боядаш аз ғрораҳ Эй
حوصلهای فراختر بایدش از غرارهای
Беш магӯ нзорё аз ҳаракот наақсо
بیش مگو نزاریا از حرکاتِ ناقصی
Лошаи харӣ куҷо расад дар ақаби савора Эй
لاشه خری کجا رسد در عقبِ سوارهای
намехӯрду хӯрандаро мекунад эҳтисобу ҳад
میخورد و خورنده را میکند احتساب و حدّ
намезанадаш ки ки бар дилаши бодздаҳи канора Эй
میزندش که که بر دلش بادزده کنارهای
Ҳарзаи сегон бадгумони ғайбати мо чаҳ ме кунанд
هرزهسگانِ بدگمان غیبتِ ما چه میکنند
Боз бигӯӣ соқиои чораи мо ба чора Эй
باز بگوی ساقیا چارهٔ ما به چارهای