Охир эй шамъи равони парвона Эй

آخر ای شمعِ روان پروانه ای

Чанд сӯзии хотири девона Эй

چند سوزی خاطرِ دیوانه ای

Гар чаҳ мо бар шамъ рӯят сӯхтем

گر چه ما بر شمعِ رویت سوختیم

Шамъро нгризд аз парвона Эй

شمع را نگریزد از پروانه ای

Ҳеҷ нақсоне набошад шамъ ро

هیچ نقصانی نباشد شمع را

Гар шабӣ равшан кунад вайрона Эй

گر شبی روشن کند ویرانه ای

Кӣ буд ҳоҷати шаби хилват ба шамъ

کی بود حاجت شبِ خلوت به شمع

Ҳар киро бошад чу ту ҳам хона Эй

هر که را باشد چو تو هم‌خانه ای

Ақл бар шамъи ҷамол рӯй ту

عقل بر شمعِ جمالِ رویِ تو

Ҳамчуи мадҳушии сет дар кошона Эй

همچو مدهوشی ست در کاشانه ای

Ҷон ман шуд дар хаёл рӯй ту

جانِ من شد در خیالِ رویِ تو

Ҳамчуи одами мубталои дона Эй

همچو آدم مبتلایِ دانه ای

Ҷузи магари онч аз ту мегӯйанд нест

جز مگر آنچ از تو می گویند نیست

Ҳар чаҳ дигар нест ҷузи афсона Эй

هر چه دیگر نیست جز افسانه ای

Даврам аз рӯй ту дар айни ҳалок

دورم از رویِ تو در عینِ هلاک

Ҷон набошад зинда беҷонона Эй

جان نباشد زنده بی جانانه ای

Худ нзорӣ кист то гӯйанд аз ӯ

خود نزاری کیست تا گویند از او

Дар миёни оқилони девона Эй

در میان عاقلان دیوانه ای

Гардан афрозасту саркаш лек нест

گردن افرازست و سرکش لیک نیست

Зулфи ҷононро гурез аз шона Эй

زلفِ جانان را گریز از شانه ای