Оҳи ман ҳбки ман ҳбки оҳи ин чаҳ қазост

آه مِن حُبّکَ مِن حُبّکَ آه این چه قضاست

Блғи алсил чаҳ тадбир кунам ин чаҳ балост

بَلَغ السیل چه تدبیر کنم این چه بلاست

Оташи ишқ ба ҳар беша ки дар ме уфтад

آتش عشق به هر بیشه که در می‌افتد

Пеш ӯ сангу гё ҳар ду равонаст ва равост

پیش او سنگ و گیا هر دو روان است و رواست

Гирд бар доман ҳар сӯхта каз ишқ нишаст

گرد بر دامن هر سوخته کز عشق نشست

Растхез омаду тӯфон маломат бархест

رستخیز آمد و طوفان ملامت برخاست

Ғами мустағриқ дарё нахурд бар соҳил

غم مستغرق دریا نخورد بر ساحل

Аз касе пресс ки ҳам бистар хобаш дарёст

از کسی پرس که هم بستر خوابش دریاست

Кас надонад ки маро бо ту чаҳ кори афтодаи сет

کس نداند که مرا با تو چه کار افتاده ست

Гар бидонад накунад айб вагар кард сазост

گر بداند نکند عیب وگر کرد سزاست

Лои маҳол аз ақаби ишқи маломати хезад

لا محال از عقب عشق ملامت خیزد

Аз маломати нгризим ки худ шеваи мост

از ملامت نگریزیم که خود شیوه ماست

Ба маломатгару тшниъи зан ва айб намой

به ملامت گر و تشنیع زن و عیب نمای

Хок бар фарқам агар як сар мӯем парвост

خاک بر فرقم اگر یک سر مویم پرواست

Гар марои ишқи зи халқят худ барраанд

گر مرا عشق ز خلقیّت خود برهاند

Чаҳ бимонад ҳамаи маъшӯқ ки дар айн бақост

چه بماند همه معشوق که در عین بقاست

Чу ҳиҷобаст ҳам аз пеш магар бархезад

چو حجاب است هم از پیش مگر برخیزد

Беш аз ин ҳеҷ надорам зи нзории дархост

بیش از این هیچ ندارم ز نزاری درخواست

Роз хосон натавон кард чунин фош хамӯш

راز خاصان نتوان کرد چنین فاش خموش

Зон ки дар ҳавсила ом намегунҷад рост

زان که در حوصله عام نمی گنجد راست