Айбам макун ки дӯст надорам рақиб ро

عیبم مکن که دوست ندارم رقیب را

Каз даст ӯ ба хоб набинам ҳабиб ро

کز دست او به خواب نبینم حبیب را

Гар ман шикоятӣ кунам аз ғуссаи рақиб

گر من شکایتی کنم از غصه رقیب

Аз боғбон расад гилае андалеб ро

از باغبان رسد گله ای عندلیب را

эй ман ғариби шаҳри ту доне на лоиқ аст

ای من غریب شهر تو دانی نه لایق است

Гар ҷонибии нигоҳи надории ғариб ро

گر جانبی نگاه نداری غریب را

Ман ҷаҳд мекунам ба висолат вале чаҳ суд

من جهد می کنم به وصالت ولی چه سود

Давлат мусоидат накунад бенасиб ро

دولت مساعدت نکند بی نصیب را

Бемори ишқу дарди дилу сиҳҳату даво

بیمار عشق و دردِ دل و صحت و دوا

Мумкин ки дар хаёл нагунҷад табиб ро

ممکن که در خیال نگنجد طبیب را

Дар мактаби муаллими ишқу маҷоли он

در مکتب معلّم عشق و مجال آن

Бошад маҳоли абҷади ҳўзи адиб ро

باشد محال ابجد هوّز ادیب را

Бо дӯсти ғами мадори зи душмани нзорё

با دوست غم مدار ز دشمن نزاریا

Бо хештан мабар ба мусаллои салиб ро

با خویشتن مبر به مصلا صلیب را