Ин туе кати ҳаваси боғу сар бустон аст

این تویی کت هوس باغ و سر بستان است

Бе вуҷӯди ту ҷаҳон бар дили ман зиндон аст

بی وجود تو جهان بر دل من زندان است

Ҳеҷ бар ҷони миннат раҳм набояд зинҳор

هیچ بر جان منت رحم نباید زنهار

Дили сангини ту гӯйии магар аз санадон аст

دل سنگین تو گویی مگر از سندان است

Қодирӣ гар бизанӣ , ҳокимӣ ар бинавозӣ

قادری گر بزنی، حاکمی ار بنوازی

Чаҳ кунам бар сари мамлуки худат фармон аст

چه کنم بر سر مملوک خودت فرمان است

Ту ки бар маснади осоиш ва нозӣ нахурӣ

تو که بر مسند آسایش و نازی نخوری

Ғами дарвеш ки дар бодия саргардон аст

غم درویش که در بادیه سرگردان است

Оқилонгар ба ҳамин доғ гирифтор оянд

عاقلان گر به همین داغ گرفتار آیند

Оташ ишқ бидонанд ки чун сӯзон аст

آتش عشق بدانند که چون سوزان است

Ғайритем мекунад аз мардуми нодон ки маро

غیرتم می کند از مردم نادان که مرا

Муттаҳам кард ба нодонӣ ва худ нодон аст

متهم کرد به نادانی و خود نادان است

Сӯратӣ дошта бошад ба ҳамаи ҳол касе

صورتی داشته باشد به همه حال کسی

Ки дил аз даст надода сет вале беҷон аст

که دل از دست نداده ست ولی بی جان است

Ба мудовои табиб аз дили мо дарди ҳабиб

به مداوای طبیب از دل ما درد حبیب

Натавон барад ки дардии сет ки бедармон аст

نتوان برد که دردی ست که بی درمان است

Ҳар шабиро ки ба поён бирасад рӯзӣ ҳаст

هر شبی را که به پایان برسد روزی هست

Ҷузи шаби ошиқи маҳҷӯр ки бепоён аст

جز شب عاشق مهجور که بی پایان است

Хабари рӯзи қиёмат ки шунидӣ рамзии сет

خبر روز قیامت که شنیدی رمزی ست

Пеши муштоқ ки муштақи зи шаб ҳиҷрон аст

پیش مشتاق که مشتق ز شب هجران است

Ёр меояд ва ту дар қадамаш май уфтӣ

یار می آید و تو در قدمش می افتی

Ваз ту бархуоста фарёди қиёмат он аст

وز تو برخواسته فریاد قیامت آن است

Бар сари оташ тезаст нзорӣ ва ба шарҳ

بر سر آتش تیز است نزاری و به شرح

Нест муҳтоҷ ки дӯди суханаш бурҳон аст

نیست محتاج که دود سخنش برهان است