Агар чаҳ ҳар чаҳ ту гӯйии савоби ман он аст

اگر چه هر چه تو گویی صواب من آن است

Вале чу дил ба хато меравад чаҳ дармон аст

ولی چو دل به خطا می رود چه درمان است

Ба равои таркам агар тарки ҷон биёад гуфт

به روای ترکم اگر ترک جان بیاد گفت

Азу дареғ надорам ки хуштар аз ҷон аст

ازو دریغ ندارم که خوشتر از جان است

Марои умед ба ҳушёрӣ ва салоҳ намонад

مرا امید به هشیاری و صلاح نماند

Ки хотир аз паии таркони маст чашмон аст

که خاطر از پی ترکان مست چشمان است

зи умри чизе боқӣ намонад ва мо фӣҳо

ز عمر چیزی باقی نماند و ما فیها

Ҳануз то нафаси охирин бар он сон аст

هنوز تا نفس آخرین بر آن سان است

Дилӣ надораму ҷамъиятӣу ғами хорӣ

دلی ندارم و جمعیتی و غم خواری

Аҷаб набошад агар хотирам парешон аст

عجب نباشد اگر خاطرم پریشان است

Зғрқаҳ бӯдан ман фориғии дарин гирдоб

زغرقه بودن من فارغی درین گرداب

Туро ки бар лаб ҷӯӣ нишаста осон аст

ترا که بر لب جویی نشسته آسان است

Заҳри сифат ки кунанд офтоби гардун ро

زهر صفت که کنند آفتاب گردون را

Рахш ҳануз ба хӯбӣ , ҳазор чандон аст

رخش هنوز به خوبی ،هزار چندان است

зи нофи оҳӯии таббат дигар магӯ ки хатост

ز ناف آهوی تبّت دگر مگو که خطاست

Ҳазор чинаш дар зери зулф пинҳон аст

هزار چین اش در زیر زلف پنهان است

Ғарази салоҳ маниш нест маслиҳати байн ро

غرض صلاح منش نیست مصلحت بین را

Ҳасади дамор бар орад аз ӯ ғараз он аст

حسد دمار بر آرد از او غرض آن است

Нзорё ба балое ки мубтало шуда Эй

نزاریا به بلایی که مبتلا شده ای

Агар ту шарҳи диҳӣ варна метавон донист

اگر تو شرح دهی ورنه می‌توان دانست