Бутии фарбеҳи сарин лоғар миён аст

بتی فربه سرین لاغر میان است

Чаҳ мегӯям майонаш бенишон аст

چه می گویم میانش بی نشان است

Сухан то бар лабаш ноед ндонанд

سخن تا بر لبش ناید ندانند

Ки дар асли он шукри лабро даҳон аст

که در اصل آن شکر لب را دهان است

Лабашро чун тавонам кард нисбат

لبش را چون توانم کرد نسبت

Ба ширинӣ ки ширинтар зҷон аст

به شیرینی که شیرین تر زجان است

Насими лутфи табъашро чаҳ гӯям

نسیم لطف طبعش را چه گویم

Ки бо боди саҳаргаҳи ҳам Аннан аст

که با باد سحرگه هم عنان است

Ҷамоли олами ороиш ба хӯбӣ

جمال عالم آرایش به خوبی

Намӯдори биҳишт ҷовдон аст

نمودار بهشت جاودان است

Замони ҷуз бар мурод ӯ нагардад

زمان جز بر مراد او نگردد

Аз ин ҷои нодири давр замон аст

از این جا نادر دور زمان است

Агар чаҳ баси сабк рӯҳаст лекин

اگر چه بس سبک روح است لیکن

Ғам ӯ бар дилами бор гарон аст

غم او بر دلم بار گران است

Марои савдоӣ ӯ дар сар чу оташ

مرا سودای او در سر چو آتش

Ки уфтад дар ҳарир ва парниён аст

که افتد در حریر و پرنیان است

Наме ёрами гузар кардан ба кӯяш

نمی یارم گذر کردن به کویش

Ки сайлоб аз канорам то миён аст

که سیلاب از کنارم تا میان است

Хабари дории зи оташи дони гардун

خبر داری ز آتش دان گردون

Танури сина ӣ ман ҳамчунон аст

تنور سینه ی من همچنان است

Парии дидаи сети пиндории нзорӣ

پری دیده ست پنداری نزاری

Чунин бо одамии бегонаи з он аст

چنین با آدمی بیگانه ز آن است