Бидиҳ биор ки май моя ӣ ҳаёт ман аст

بده بیار که می مایه ی حیات من است

зи бадви хилқати ман муттасил ба зот ман аст

ز بدو خلقت من متصل به ذات من است

Ба вақти субҳи даройами зхўоб ва бархезам

به وقت صبح درآیم زخواب و برخیزم

Ба бонги чанг ки қдқомти алслот ман аст

به بانگ چنگ که قدقامت الصلات من است

Ба назд ҳар кас аз онҷо ки зот ноқис ӯст

به نزد هر کس از آنجا که ذات ناقص اوست

Ҳануз зндқаҳ аз ҳизи сифот ман аст

هنوز زندقه از حیز صفات من است

Маҷоли пас рӯй пер ақл нест ки ишқ

مجال پس روی پیر عقل نیست که عشق

Фурӯи гирифтаи ҳаволии шаш ҷаҳот ман аст

فرو گرفته حوالی شش جهات من است

Гумон барам ба халос аз қувои нафсонӣ

گمان برم به خلاص از قوای نفسانی

Ки нест мумкин ва ин ҳам зи мумкинот ман аст

که نیست ممکن و این هم ز ممکنات من است

Зиҳам кушода шавам чун нафаси фурӯи бандад

زهم گشاده شوم چون نفس فرو بندد

Аҷаби мадор ки ҳам банди ман наҷот ман аст

عجب مدار که هم بند من نجات من است

Сухан кро накунад бо муқаллидони гуфтан

سخن کرا نکند با مقلدان گفتن

Ҳрончаҳ гуфтаам аз маҳзи тараот ман аст

هرآنچه گفته ام از محض ترهّات من است

Чаҳ мекунанд маломати марои гуноҳ аз кист

چه می کنند ملامت مرا گناه از کیست

Школи пои ман аз ақл бесабот ман аст

شکال پای من از عقل بی ثبات من است

зи бас ки брнзрм ҷилва мекунад асном

ز بس که برنظرم جلوه می کند اصنام

Агар қабул кунӣ каъбаи сўмнот ман аст

اگر قبول کنی کعبه سومنات من است

Чу ман ба ман ҳама ҳеҷам чу бо туами ҳамаи ту

چو من به من همه هیچ ام چو با توام همه تو

Ба ҳукми алои аллоҳи лои илоҳи лоат ман аст

به حکم الا الله لا اله لات من است

Ба хоб дидаам эй дӯст дар ҳалолу ҳаром

به خواب دیده ام ای دوست در حلال و حرام

Ки фосиқот ба амри ту солеҳот ман аст

که فاسقات به امر تو صالحات من است

Маро чаҳ ғам ки муонид турш нишинаду талх

مرا چه غم که معاند ترش نشیند و تلخ

Ки заҳри таънаи соҳиби ғарази набот ман аст

که زهر طعنه صاحب غرض نبات من است

Ҳаловати сухани ман куҷои наботи куҷо

حلاوت سخن من کجا نبات کجا

Ки шӯр бар ҳамаи олами зи мускирот ман аст

که شور بر همه عالم ز مسکرات من است

зи асби неку бади худ чунон пиёда шавам

ز اسب نیک و بد خود چنان پیاده شوم

Ки пели маст бар ин нтъи шоҳи мот ман аст

که پیل مست بر این نطع شاه مات من است

Гуҳии зборони рашки Араси бадии чашмам

گهی زباران رشک ارس بدی چشمم

Кунун згриаҳ ӣ вофири Араси Фурот ман аст

کنون زگریه ی وافر ارس فرات من است

Авомро ба нзорӣ аз он таъаллуқ нест

عوام را به نزاری از آن تعلّق نیست

Ки ном ҳастӣ ӯ дар мусалламот ман аст

که نام هستی او در مسلمات من است

Ман аз натиҷаи одами ним ки фитрати ман

من از نتیجه آدم نیم که فطرت من

Буруни зи фитрати обоу ИМАот ман аст

برون ز فطرت آبا و امهات من است