Агар анояти ғами нестӣ ки ёр ман аст

اگر عنایت غم نیستی که یار من است

Киро ғами ману андӯҳи бишмор ман аст

که را غم من و اندوه بیشمار من است

Ғами ту як нафас аз ман намешавад ғоиб

غم تو یک نفس از من نمی شود غایب

Ҳам ӯст дар ҳамаи олам ки ёрғор ман аст

هم اوست در همه عالم که یارغار من است

Маро на ёр ва на ағёри ҷузи ту ёрӣ нест

مرا نه یار و نه اغیار جز تو یاری نیست

Ғамӣ дигар нахӯрам чун ғами ту ёр ман аст

غمی دگر نخورم چون غم تو یار من است

Ба доми зулфи ту афтодаму аҷабтар ин

به دام زلف تو افتادم و عجب تر این

Ки ман муқайядаму доми ман шикор ман аст

که من مقیدم و دام من شکار من است

Агар ба васл нахоҳӣ навохт воўило

اگر به وصل نخواهی نواخت واویلا

Ки молики ғами ҳиҷрон дар интизор ман аст

که مالک غم هجران در انتظار من است

Ниҳодаам сари бечорагӣу мискинӣ

نهاده ام سر بیچارگی و مسکینی

Ҳамин дигар чаҳ ба бозуии иқтидор ман аст

همین دگر چه به بازوی اقتدار من است

Ба тарк ҳастӣ худ гуфтан ва ба бӯдан нест

به ترک هستی خود گفتن و به بودن نیست

На марди кори чунинам агар на кор ман аст

نه مرد کار چنینم اگر نه کار من است

зи пер ишқ шунидам ки гуфт ҳар ҳаллоҷ

ز پیر عشق شنیدم که گفت هر حلّاج

На роздори ано алҳақ на марди дор ман аст

نه رازدار انا الحق نه مرد دار من است

Шудам зи даст вагар боварат наме шавад

شدم ز دست وگر باورت نمی شود

Ба хоки пои ту савганди устувор ман аст

به خاک پای تو سوگند استوار من است

зи бас ки хӯни дил аз чашми ман фурӯи резад

ز بس که خون دل از چشم من فرو ریزد

Гумон баранд ки ёқӯт дар канор ман аст

گمان برند که یاقوت در کنار من است

Риоятӣ дигарам гар намекунӣ борӣ

رعایتی دگرم گر نمی کنی باری

Ҳамин қадар ки нзории зори зор ман аст

همین قدر که نزاری زار زار من است