Шароби хона ӣ ваҳдат ки инзивоӣ ман аст

شراب خانه ی وحدت که انزوای من است

Дарави всодаҳ ӣ таҳқиқи муттакоӣ ман аст

درو وساده ی تحقیق متّکای من است

Касе змн накунад ин сухани қабул вале

کسی زمن نکند این سخن قبول ولی

Варои сидра агар бишинавӣ сарой ман аст

ورای سدره اگر بشنوی سرای من است

Фарозу шеби таъаллуқ ба маърифат дорад

فراز و شیب تعلق به معرفت دارد

Аз ин қабл сргрдўн ба зери пой ман аст

از این قِبَل سرگردون به زیر پای من است

Манам ки лангари киштии қулзуми ишқам

منم که لنگر کشتی قلزمِ عشقم

ЗФўҷ мавҷ натарсам ки ошноӣ ман аст

زفوج موج نترسم که آشنای من است

Маро барои ғами дӯст парварида сетанд

مرا برای غم دوست پروریده ستند

Саодати ғами рӯе ки аз барои ман аст

سعادت غم رویی که از برای من است

Марои зъолми боло мадад диҳанд мадад

مرا زعالم بالا مدد دهند مدد

Зкбрёии худованди кибриёӣ ман аст

زکبریای خداوند کبریای من است

Дарун кунҷ нишаста ҳаме кунам миъроҷ

درون کنج نشسته همی کنم معراج

Ҳазор рашки фалаки рози иртиқоӣ ман аст

هزار رشک فلک راز ارتقای من است

Қалами з рӯй хирад бар саҳифа ӣ коғаз

قلم ز روی خرد بر صحیفه ی کاغذ

Бросмони дилами хати устувоӣ ман аст

برآسمان دلم خط استوای من است

Ман ар мусаххари ишқам вале мудаббири ақл

من ار مسخّر عشقم ولی مدبّر عقل

Задаст фикри парокандаи мубталоӣ ман аст

زدست فکر پراکنده مبتلای من است

Маро чаҳ стар ҳиҷоб ва чаҳ ном ва нанг бимонад

مرا چه ستر حجاب و چه نام و ننگ بماند

Миёни халқ чу афсонаи моҷароӣ ман аст

میان خلق چو افسانه ماجرای من است

Марои муроди з дарюза чист май доне ?

مرا مراد ز دریوزه چیست می دانی؟

Ҳамину бас ки нзории ҳамон гадоӣ ман аст

همین و بس که نزاری همان گدای من است

Қарор нест марои брзмини зи касрати шавқ

قرار نیست مرا برزمین ز کثرت شوق

Чаҳ ҳоҷатаст қисм , осмони гўоӣ ман аст

چه حاجت است قسم ، آسمان گوای من است