Дилии кони дил ба нур нафас биност

دلی کآن دل به نور نفس بیناست

Назари гоҳаши рухи маъшуқа ӣ мост

نظر گاهش رخ معشوقه ی ماست

Раҳи мо дайр шуд омад валикин

ره ما دیر شد آمد ولیکن

Дар ин раҳи марди ошиқ бесар ва пост

در این ره مرد عاشق بی سر و پاست

Нахуст аз худ тбро карда бошад

نخست از خود تبرا کرده باشد

Чу асли ишқ варзидани тброст

چو اصل عشق ورزیدن تبراست

зи худ фонӣ шавад то ҳаст гардад

ز خود فانی شود تا هست گردد

Чу бе худ шуд ҳиҷоб аз роҳ бархест

چو بی خود شد حجاب از راه برخاست

Наонаш дар ниҳон бошад з ҳар кас

نهانش در نهان باشد ز هر کس

Ғалат кардам наонаш ошкорост

غلط کردم نهانش آشکاراست

Чу шамъии зиндаи дил то хуш бисӯзад

چو شمعی زنده دل تا خوش بسوزد

зи баҳри сар баридан бар сар пост

ز بهر سر بریدن بر سر پاست

Чу Мӯсо дар муноҷотаст дар тавр

چو موسی در مناجات است در طور

Агар чун Юнуси андар қаър дарёст

اگر چون یونس اندر قعر دریاست

Дар оташ гар бибинӣ чун халилаш

در آتش گر ببینی چون خلیلش

Нишаста чун Хизр бар фарши хзрост

نشسته چون خضر بر فرش خضراست

Вагар холи лабаши бинии яқини дон

وگر خال لبش بینی یقین دان

Ки ин мотами тамошо дар тамошост

که این ماتم تماشا در تماشاست

Вагар бо хоки раҳи яксони намояд

وگر با خاک ره یکسان نماید

Ба маънии манзилаш бар чарх аълост

به معنی منزلش بر چرخ اعلاست

Сафоташ аз мшорқ то мғорб

صفاتش از مشارق تا مغارب

Камолаш аз сро то бар сурайёст

کمالش از ثرا تا بر ثریاست

Агар дар банди ишқии ишқи ин ин аст

اگر در بند عشقی عشق این این است

Вагар савдоӣ ишқат нест савдост

وگر سودای عشقت نیست سوداست

Мҷўӣ аз ҳеҷ тораки равшаноӣ

مجوی از هیچ تارک روشنایی

Кӯи гавҳар дар миён санг хорост

کو گوهر در میان سنگ خاراست

Нзорӣ ҳар чаҳ донистӣ бигуфтӣ

نزاری هر چه دانستی بگفتی

Забон дар каш ки зини пас бим ғавғост

زبان در کش که زین پس بیم غوغاست