Гар ту нагӯйӣ ба ман ман ба ки донам туро

گر تو نگویی به من من به که دانم ترا

Дар назари дидае дида аз онам туро

در نظر دیده ای دیده از آنم ترا

Ман ба худ ало чу худ ҳеҷ набинам дигар

من به خود الا چو خود هیچ نبینم دگر

Ҳайф будгар зхўд боз надонам туро

حیف بود گر زخود باز ندانم ترا

Ҳастӣ ман нестии ҷуз ба вуҷӯд ту нест

هستی من نیستی جز به وجود تو نیست

Буд тавонам ба тудид тавонам туро

بود توانم به تو دید توانم ترا

Ҳарчӣ ту гӯйии биёи омадам аз ту ба ту

هرچه تو گویی بیا آمدم از تو به تو

Ман кӣам андари миёни ҳам ба ту хонам туро

من کی ام اندر میان هم به تو خوانم ترا

Ҳам ту наҳй бар дилами даст ва тараҳҳум кунӣ

هم تو نهی بر دلم دست و ترحّم کنی

Аз ту ба бозуии худ кӣ бустонами туро

از تو به بازوی خود کی بستانم ترا

Ман ба ҷаҳон дар киам колбудии ним ҷон

من به جهان در که ام کالبدی نیم جان

Гар ту нагӯйӣ ки ман ҷону ҷаҳонами туро

گر تو نگویی که من جان و جهانم ترا

Ҷони нзорӣ ба ту зинда воло набад

جان نزاری به تو زنده والّا نبد

Бо ту тавон бӯданӣ бе ту , чаҳ донам туро

با تو توان بودنی بی تو، چه دانم ترا